بدانكه مىبايست يقين بدانى كه تو از چشم و گوش مولايت عليه السّلام دور نيستى ، او جاى تو را مىداند و از احوال تو آگاه است ، پس اگر از كسانى باشى كه بر رعايت آدابى كه سزاوار رعايت شدن نسبت به آن جناب است مواظبت دارند ، بدين وسيله كمال محبّت و عنايت آن بزرگوار را به سوى خود جلب كردهاى . و اگر از اهل غفلت و اعراض از آن سرور باشى ، جاى تأسف است .
خداى - عزّ و جل - فرموده :
وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً وَ نَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى * قالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمى وَ قَدْ كُنْتُ بَصِيراً * قالَ كَذلِكَ أَتَتْكَ آياتُنا فَنَسِيتَها وَ كَذلِكَ الْيَوْمَ تُنْسى
« 1 » ؛ و هركس از ذكر من اعراض كند همانا براى او معيشت تنگى خواهد بود و روز قيامت او را نابينا محشور خواهيم ساخت ، [ در آن حال ] گويد : پروردگارا چرا نابينايم محشور فرمودى درحالىكه من [ در دنيا ] بينا بودم ، [ خداوند ] فرمايد : اينچنين آيات ما بر تو رسيد پس تو آنها را فراموش و غفلت كردى و همينطور امروز تو فراموش مىشوى . كدام سختى و تنگى از تاريكى غفلت و نادانى بدتر است ، و كدام حسرت از كورى روز قيامت بزرگتر ! و كدامين بيم و وحشت از آن پشيمانى زشتتر و كوبندهتر ، چه مصيبت بزرگ و دردناكى ! ! . پس شتاب كن شتاب براى خلاصى خودت و آزادسازى گردنت ، و اين حاصل نمىگردد مگر با ياد مولايت تا در دنيا و آخرت دستت را بگيرد ، كه خداى تبارك و تعالى شأنه مىفرمايد :
يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ
« 2 » ؛ روزى كه هر مردمى را با امامشان مىخوانيم .
چون صبح كنى پس بدانكه اين زندگى كه خداوند به تو داده به بركت آن حضرت عليه السّلام است ، پس او را سپاس بگزار و خداى تعالى را بر نعمتى كه به تو عنايت فرموده شكر كن ، و مواظب خودت باش كه مبادا اين نعمت را در غير رضاى او صرف نمايى ، كه مايهء تيره روزى و بار سنگينى تو خواهد شد ، پس چنانچه در معرض گناهى قرار گيرى به ياد آور كه مولايت در اين حالت زشت و گونهء بد تو را مىبيند ، پس به پاس احترام او آن گناه را واگذار ، و اگر كار خوبى پيش آيد به انجام آن سبقت كن و بدانكه آن نعمتى است الهى ، كه خداى تعالى آن را به بركت مولايت بر تو بخشيده است ، و خداى را بر آن سپاس بگزار و آن را به مولى و صاحب زمانت هديه كن ، و با زبان حال و مقال عرضه بدار :
يا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنا وَ أَهْلَنَا الضُّرُّ وَ جِئْنا بِبِضاعَةٍ مُزْجاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَ تَصَدَّقْ عَلَيْنا إِنَّ اللَّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ
« 3 » ؛ عزيزا بر ما و اهل ما سختى رسيده و با متاعى
هامش
( 1 ) . سوره طه ، آيات 124 - 126 .
( 2 ) . سورهء اسراء ، آيه 71 .
( 3 ) . سوره يوسف ، آيه 88 .