لازم مىباشد ، و بيعتكننده تحت تسلّط حكومت و رياست او قرار مىگيرد ، و مىبايست مطيع دستورات آن رئيس گردد ، و مال و جان خود را در راه يارى او نثار كند ، و نزد ما هيچ شبههاى نيست در اينكه رياست عامّه و ولايت مطلقه و حكومت كاملهء كليّه از سوى خداى - عزّ و جلّ - به حضرت محمد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله و امامان دوازدهگانه ، جانشينان بر حقّ آن جناب - صلوات اللّه عليهم اجمعين - اختصاص يافته است . خداى - عزّ و جلّ - فرموده :
النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ
« 1 » ؛ پيغمبر نسبت به مؤمنين از خودشان سزاوارتر است . و خداى تعالى فرموده :
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ
« 2 » ؛ همانا فقط ولىّ شما خداوند و رسول او و مؤمنانى هستند كه نماز را به پا مىدارند و در حال ركوع [ به مستمندان ] زكات مىدهند . و نيز فرموده :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ
« 3 » ؛ اى كسانى كه ايمان آوردهايد اطاعت كنيد خداى را و اطاعت كنيد رسول خدا و اولوالامر خودتان را . و رواياتى كه بر اين معنى دلالت دارد بيش از آن است كه به شمار آيد ، قسمتى از آنها در اصول كافى و بصائر الدرجات ذكر گرديده است . و در دعاى حضرت سيّد الساجدين عليه السّلام براى روز جمعه و دو عيد فطر و قربان آمده : « اللّهمّ إنّ هذا المقام لخلفآئك و أصفيآئك و مواضع أمنآئك في الدّرجة الرّفيعة الّتي اختصصتهم بها قد ابتزّوها » « 4 » ؛ خدايا ! اين جايگاه و مقام [ رهبرى خلق و امامت جمعه و عيد ] مخصوص خلفا و جانشينان و برگزيدگان تو است ، و جايگاههاى امناى تو ضمن درجه و پايهء بلندى است كه به آنان اختصاص دادهاى ، [ دشمنان ] آن را از ايشان ربودند . . . .
و بنابر آنچه بيان كرديم ظاهر شد كه بيعت كردن با غير پيغمبر و امام جايز نيست ، چون اگر با غير ايشان عليهم السّلام بيعت نمايد در منصبى كه خداى تعالى به آنان اختصاص داده شريك قائل شده ، و به مخالفت با برگزيدهء خداوند و حكومت او برخاسته است . خداى - عزّ و جلّ - فرموده است :
وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً
« 5 » ؛ و هيچ مرد و زن مؤمنى را نشايد كه اگر خدا و رسول او حكمى كنند خلاف آن را اختيار كند ، و هركس خدا و رسول او را معصيت نمايد ، همانا دانسته به گمراهى سختى افتاده است . و در تفسير فرمودهء خداى تعالى :
وَ لَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَ إِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ
هامش
( 1 ) . سوره احزاب ، آيه 6 .
( 2 ) . سوره مائده ، آيه 55 .
( 3 ) . سوره نساء ، آيه 59 .
( 4 ) . صحيفه سجاديه ، دعاى 48 .
( 5 ) . سوره احزاب ، آيه 36 .