كنيم ؟ فرمود : هرگاه چنان شد - و تو آن زمان را درك نخواهى كرد - به آنچه در دست داريد [ از عقيدهء راستين ] متمسّك شويد ، تا آنكه امر برايتان به خوبى روشن شود . « 1 »
بيستم : دعا در زمان غيبت آن حضرت عليه السّلام
دعايى است كه سيد بن طاووس رحمه اللّه در كتاب « مهج الدعوات » آورده ، در حديثى كه غيبت حضرت مهدى - عجّل اللّه فرجه الشريف - در آن ياد شده ، راوى گويد : عرض كردم : شيعيانت چه كار كنند ؟ فرمود : بر شما باد به دعا كردن و انتظار فرج كشيدن ، تا آنجا كه گويد : عرضه داشتم : به چه چيزى دعا كنيم ؟ فرمود : مىگويى : « اللّهمّ أنت عرّفتني نفسك و عرّفتني رسولك و عرّفتني ملآئكتك و عرّفتني نبيّك و عرّفتني ولاة أمرك . اللّهمّ لا آخذ إلّا ما أعطيت و لا أوقى إلّا ما وقيت . اللّهمّ لا تغيّبني عن منازل أوليائك و لا تزغ قلبي بعد إذ هديتني . اللّهمّ اهدني لولاية من فرضت طاعته »
خدايا ! تو خودت و فرستادهات و فرشتگانت و پيغمبرت و واليان امرت را به من شناسانيدى ، خدايا ! من نگيرم جز آنچه تو عطا كنى و هيچ نگهدارندهاى جز تو برايم نيست . خدايا ! مرا از منازل دوستانت دور مگردان و دلم را پس از آنكه هدايت كردهاى ، منحرف منماى . خدايا ! مرا به ولايت كسى كه اطاعتش را بر من واجب ساختهاى ، هدايت فرماى . « 2 »
بيست و يكم : شناختن علامتهاى ظهور آن حضرت عليه السّلام
شناختن علامتهاى ظهور آن حضرت عليه السّلام به ويژه علايم حتمى كه امامان بر حق عليهم السّلام آنها را خبر دادهاند ، [ از وظايف مهمّ شيعيان است ] و دليل بر اين ، عقل است و نقل ؛
دليل عقل : پيشتر دانستيد كه شناخت شخص آن حضرت عليه السّلام واجب است و شناخت علايم حتمى كه مقارن با ظهور آن جناب يا نزديك به آن است ، مقدّمه شناخت او مىباشد .
اگر بگوييد : مىتوان از راه ديگرى جز آن علامتها ، نيز حضرتش را شناخت ، بنابراين راه معرفت منحصر به همين طريق نيست . خواهيم گفت : در روايات ، امر به روى آوردن به سوى آن جناب هنگام ظهورش وارد گرديده ، چنانكه در روايت نعمانى به سند خود ، از امام باقر عليه السّلام پس از ياد نمودن از ندا و فرو رفتن زمين در بيداء آمده ، پس به سوى او رويد هرچند كه روى دست و پا باشد ، به خدا سوگند ! گويى او را مىبينم بين ركن و مقام از مردم بيعت مىگيرد . . . . « 3 »
هامش
( 1 ) . غيبت ، 81 .
( 2 ) . مهج الدعوات ، 332 .
( 3 ) . الغيبة ، 139 ، 140 .