روايت آورده كه گفت : شنيدم حضرت ابو عبد اللّه امام صادق عليه السّلام مىفرمود : براى قائم پيش از آنكه قيام كند ، غيبتى خواهد بود . گفتم : چرا ؟ فرمود : مىترسد - و به شكمش اشاره كرد - سپس فرمود : اى زراره ! و او است انتظار كشيده شده ، و او است آنكه مردم در ولادتش شك مىكنند ، بعضى از مردم خواهند گفت : او در شكم مادر است . و برخى گويند : او غايب است . و بعضى گويند : متولد نشده است . و بعضى مىگويند : دو سال پيش از فوت پدرش متولّد گشت . جز اين نيست كه خداى - تبارك و تعالى - مىخواهد شيعيان را بيازمايد ، پس در آن هنگام است كه باطلجويان به ترديد مىافتند . زراره گويد : عرضه داشتم : فدايت گردم ! اگر آن زمان را درك نمودم ، چه عملى انجام دهم ؟ فرمود : اى زراره ! هرگاه آن زمان را درك كنى ، بر اين دعا مداومت كن : « اللّهمّ عرّفني نفسك . . . » . « 1 »
نوزدهم : مداومت به خواندن دعاى غريق
مداومت كردن بر خواندن دعايى كه شيخ صدوق به سند خود ، از عبد اللّه بن سنان روايت كرده كه گفت : حضرت ابو عبد اللّه امام صادق عليه السّلام فرمود : پس از اين ، شبههاى شما را خواهد رسيد ، كه بدون نشانهء ديدهشدنى و امام هدايتكنندهاى خواهيد ماند و از آن نجات نمىيابد ، مگر كسى كه دعاى غريق را بخواند . راوى گويد : عرضه داشتم : دعاى غريق چگونه است ؟ فرمود : چنين بگويد : « يا اللّه يا رحمن يا رحيم يا مقلّب القلوب ثبّت قلبي على دينك » ؛ اى خداوند ! اى رحمان ! اى مهربان ! اى دگرگونكنندهء دلها ! دل مرا بر دينت پايدار كن .
راوى گويد : من گفتم : « يا اللّه يا رحمن يا رحيم يا مقلّب القلوب و الأبصار ثبّت قلبي على دينك » .
فرمود : البته خداوند دگرگونكنندهء دلها و ديدهها است ، ولى همينطور كه من مىگويم ، تو نيز بگو : « يا مقلّب القلوب ثبّت قلبي على دينك » . « 2 »
و شيخ نعمانى در كتاب الغيبة به سند خود ، از حمّاد بن عيسى ، از عبد اللّه بن سنان روايت آورده كه گفت : من با پدرم به محضر امام ابو عبد اللّه صادق عليه السّلام شرفياب شديم ، پس آن حضرت فرمود : چگونه خواهيد بود اگر در حالى واقع شديد كه امام هدايتگر و نشانهء آشكارى نباشد ( ديده نشود ) ؟ كه از آن حيرت و سرگردانى نجات نيابد ، مگر كسى كه به دعاى غريق ( يا حريق ) دعا كند . پدرم گفت : به خدا سوگند ! اين بلا است . پس فدايت شوم ! در آن هنگام چگونه رفتار
هامش
( 1 ) . كمال الدين ، 2 / 342 .
( 2 ) . كمال الدين ، 2 / 351 .