هستند ، چنانكه اخبار ديگرى نيز در اينباره وارد شده است و اين منافات ندارد با اينكه بعضى از آنان از بعض ديگر از لحاظ ويژگىهايى افضل باشند ، همچنانكه رواياتى در افضليت امير مؤمنان عليه السّلام از ساير ائمهء معصومين عليهم السّلام وارد گرديده ، با اين حال علم اين مطلب و امثال آن بايد به خود آنان واگذار شود و بر ما نيست كه از آن بحث كنيم ، و خداى تعالى خود دانا است و نگهدار از لغزشها مىباشد .
چهارم : محبوب نمودن او در ميان مردم
و اين امر دلالت دارد تمام آنچه در امر سوم بيان كرديم ، به جهت دلالت عقل بر اينكه هركس محبّتش واجب و نيكو است ، سزاوار است او را محبوب نمود . و نيز دلالت مىكند بر آن محتواى فرمودهء خداى تعالى در حديث موسى عليه السّلام كه : مرا در ميان آفريدگانم محبوب ساز . . . . و بهطور صريح بر آن دلالت مىكند ، آنچه در « روضه كافى » به سند خود ، از حضرت ابى عبد اللّه صادق عليه السّلام آورده كه فرمود : خداوند رحمت كند بندهاى كه ما را نزد مردم محبوب نمايد و ما را در معرض دشمنى و كينهتوزى آنان قرار ندهد . همانا به خدا سوگند ! اگر سخنان زيباى ما را براى مردم روايت مىكردند ، به سبب آن عزيزتر مىشدند و هيچ كس نمىتوانست بر آنان وصلهاى بچسباند ، ولى يكى از آنان كلمهاى را مىشنود ، پس ده كلمه از پيش خود بر آن مىافزايد . « 1 »
و در مجالس صدوق رحمه اللّه به سند خود آورده ، از امام صادق عليه السّلام كه فرمود : خداوند رحمت كند بندهاى را كه مودّت مردم را به سوى ما كشاند و به آنچه مىشناسند ، با آنان سخن بگويد و آنچه را منكرند ، واگذارد . « 2 »
پنجم : انتظار فرج و ظهور آن حضرت عليه السّلام
سخن در اينباره در چند مبحث واقع مىشود ؛
مبحث يكم - فضيلت انتظار و ثواب منتظر و انتظار پيغمبران و امامان نسبت به اين امر :
در اينباره همين بس ، كه حضرت سيد الساجدين عليه السّلام در دعاى عرفه بر منتظران درود فرستاده و براى آنان دعا كرده ، بعد از دعا كردن براى مولايشان [ امام زمان ] - صلوات اللّه عليه - و اضافه بر آن روايات بسيارى بر اين مقصود دلالت دارد ، از جمله ؛
هامش
( 1 ) . روضة الكافى ، 229 ح 293 .
( 2 ) . أمالى ، 61 .