هر امامى آن را به امام بعد از خود تحويل دهد ، تا آنجا كه فرموده : پس چون هنگام وفاتت رسد اين وصيّتنامه را به فرزندم حسن ، آن نيكوكار بسيار صلهكننده بسپار . و چون هنگام وفات او فرا رسد ، آن را به فرزندم حسين شهيد ، پاكيزهء كشته [ راه خدا ] بسپارد . و چون وفات او فرارسد ، آن را به فرزندش سيد العابدين ذى الثّفنات ( پيشانى و ساير مواضع سجدهاش بر اثر سجدههاى بسيار و طولانى پينه مىبست ) على بسپارد . و چون وفاتش نزديك شود ، آن را به فرزندش محمد ، باقر العلم ( شكافندهء علم ) بسپارد . و چون وفاتش نزديك شود ، آن را به فرزندش جعفر صادق بسپارد . و چون هنگام وفات او فرارسد ، آن را به فرزندش موسى كاظم بسپارد . و چون وفات او نزديك گردد ، آن را به فرزندش على الرضا بسپارد . و چون وفاتش فرارسد ، آن را به فرزندش محمد مورد وثوق تقى بسپارد . و چون هنگام وفات او برسد ، آن را به فرزندش على ناصح بسپارد . و چون وفاتش نزديك شود ، آن را به فرزندش حسن فاضل بسپارد . و چون هنگام وفاتش رسد ، آن را به فرزندش محمد حفظ شده از آل محمد عليهم السّلام بسپارد . . . » .
و از جمله : در « كفاية الأثر فى النصوص على الأئمة الاثنى عشر » به سند خود ، از ابو هريره آورده كه گفت : به رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله عرضه داشتم : براى هر پيغمبر جانشين و دو سبط بوده است ، پس جانشين و دو سبط تو كيانند ؟ پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله ساكت شد و به من جواب نداد . پس اندوهگين از خدمت آن حضرت رفتم و چون هنگام ظهر شد پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله فرمود : نزديك بيا اى ابو هريره ! من نزديك مىشدم و مىگفتم : پناه به خدا از خشم خدا و خشم رسول خدا . آنگاه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود : خداوند چهار هزار پيغمبر برانگيخت و آنان چهار هزار جانشين داشتند و هشت هزار سبط ، سوگند به آنكه جانم در دست او است ! كه من بهترين پيغمبرانم و جانشين من بهترين اوصيا و دو سبط من بهترين سبطها مىباشند . سپس فرمود : دو سبط من حسن و حسين بهترين سبطها مىباشند ، دو سبط اين امّتند ، و البته اسباط از فرزندان يعقوب بودند و آنان دوازده تن بودند و امامان بعد از من دوازده تن از خاندانم خواهند بود ؛ على عليه السّلام نخستين ايشان است و اوسط آنان محمد ، آخرينشان محمد ، مهدى اين امت مىباشد ، آنكه عيسى پشت سرش نماز خواهد خواند ، آگاه باشيد ! كه هركس بعد از من به آنان متمسّك گردد ، البته به ريسمان الهى چنگ زده است ، و هركس از دامان ايشان دست بكشد ، از ريسمان خداوند جدا شده است . « 1 »
هامش
( 1 ) . كفاية الأثر ، 79 - 81 .