كرده و يك رحمت را در ميان تمامى خلايق قرار داده كه به سبب آن مردم بر يكديگر رحم آرند و به آن ، مادر فرزندش را رحم كند و مادرهاى حيوانات بر فرزندانشان مهر ورزند ، پس چون روز قيامت شود اين رحمت را به نود و نه رحمت ديگر بيفزايد و به آن ، امّت محمد صلّى اللّه عليه و إله را رحم كند و به آنها در حقّ هركس كه بخواهند - از اهل آيين اسلام - شفاعت دهد ، تا جايى كه يك نفر نزد مؤمن شيعه مىآيد و مىگويد : براى من شفاعت كن . مىگويد : چه حقّى بر من دارى ؟ جواب مىدهد : يك روز به تو آب نوشاندم . پس يادش مىآيد و دربارهاش شفاعت مىكند . و يكى ديگر مىآيد مىگويد : در يك روز گرم ساعتى از سايهء ديوار من استفاده كردى . پس برايش شفاعت مىنمايد ، و پيوسته شفاعت مىكند تا اينكه دربارهء همسايگان و دوستان و آشنايانش شفاعت مىنمايد . مؤمن از آنچه شما گمان مىكنيد نزد خدا گرامىتر است . « 1 »
و نيز از حضرت ابى عبد اللّه صادق عليه السّلام آمده كه فرمود : به درستى كه مؤمن از شما روز قيامت ، مردى را كه در دنيا با او آشنا بوده از كنارش مىگذرانند ؛ درحالىكه امر شده كه به آتشش ببرند ، فرشته او را مىبرد ، او به اين مؤمن مىگويد : به فريادم برس كه در دنيا به تو نيكى مىكردم و در حوائجى كه به من رجوع مىكردى ياريت مىنمودم ، آيا امروز پاداشى براى من دارى ؟ پس مؤمن به فرشتهء گماشتهء او مىگويد : او را رها كن . امام صادق عليه السّلام فرمود : پس خداوند سخن مؤمن را مىشنود ، به آن فرشته امر مىكند كه فرمان مؤمن را بپذيرد ، و آن شخص را آزاد مىسازد . « 2 »
مىگويم : وقتى وضع مؤمن با كسى كه رابطهء جزئى با او دارد چنين باشد ، بدون ترديد مولاى ما حضرت صاحب الزمان - عجّل اللّه فرجه الشريف - شفاعت مىكند در حقّ كسى كه پيوسته براى آن حضرت دعا نمايد ، و او را روز قيامت در عذاب رها نمىسازد ، زيرا كه دعا از روابط مهم و ريسمانهاى محكم است كه نشانهء محبّت و مايهء مسرّت و از اقسام يارى و انواع خدمت آن حضرت است . « 3 »
هامش
( 1 ) . بحار الانوار : 8 / 44 .
( 2 ) . بحار الانوار : 8 / 41 .
( 3 ) . در مكرمت سى و دوم وجه رستگارى دعاكننده به شفاعت آن حضرت و شفاعت پدرانش به وجه و استدلال ديگرى خواهد آمد . حاصل اينكه در تفسير آيهء شريفهء :وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ ،آمده كه مراد از رجال ، امامان عليهم السّلام مىباشند ، و آنان ياران خود را مىشناسند و برايشان شفاعت مىكنند . به ضميمهء بحث و اثبات اينكه دعا از اقسام يارى كردن امام است . از اين دو مقدمه به اين نتيجه مىرسيم كه دعاكننده ، ناصر امام است و امام براى ناصر خود شفاعت مىكند ، پس براى دعاكننده نيز شفاعت خواهد نمود . ان شاء اللّه تعالى . ( مؤلف )