تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكيال المكارم في فوائد دعاء للقائم ( ع ) ( مكيال المكارم در فوائد دعا براى حضرت قائم ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 278

مساهمون:

ص٢٧٨
و احاديثى كه بر كمال اين صفت در حضرت قائم عليه السّلام دلالت مىكند بسيار است ، چه احاديثى كه به لفظ عام آمده يا در خصوص آن حضرت وارد شده باشد ، از جمله اين‌كه امام هر عصر ، كريم‌ترين و سخاوتمندترين افراد زمان است ، و اين‌كه خلق‌وخوى امام قائم عليه السّلام ، خلق‌وخوى پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله است و اين‌كه آن حضرت خمس چيزهايى كه در دست مخالفان است - از غنايم و امثال اين‌ها ، درصورتىكه از مخالفين خريدارى شود - براى مؤمنين حلال و مباح گردانيده است تا ولادت و اموالشان پاكيزه گردد . و در بحار از امام ابو جعفر باقر عليه السّلام آمده كه : چون حضرت قائم عليه السّلام بپاخيزد و به كوفه وارد شود ، خداوند متعال از پشت كوفه هفتاد هزار صدّيق برانگيزد كه از ياران آن حضرت باشند ، و سرزمين‌هاى فتح‌شدهء عراق را به اهلش - كه آن‌ها هستند - بازگرداند و در سال دوبار به مردم عطايايى مىدهد ، و هرماه دو نوع روزى به آنان مىبخشد و ميان مردم به مساوات عطا مىكند تا اين‌كه نيازمند به زكات نخواهى يافت ، كسانى كه زكات بر عهده دارند زكات خود را به نزد نيازمندان شيعيانش مىآورند ولى آن‌ها نمىپذيرند ، پس زكات‌ها را در كيسه‌ها قرار داده و به در خانه‌هاى آنان مىبرند ولى آن‌ها از خانه خارج شده مىگويند : ما را نيازى به درهم‌هاى شما نيست . ( مجلسى گفته : حديث ادامه دارد تا آن‌جا كه امام فرموده : ) و اموال اهل دنيا نزدش جمع مىشود ، تمام اموال از درون و برون زمين ، پس به مردم مىفرمايد : بياييد به سوى آنچه به خاطرش رحم‌ها را قطع كرديد و خون‌هاى حرام را ريختيد و محرمات را مرتكب شديد ، پس عطا و بخششى مىنمايد كه هيچ‌كس پيش از او انجام نداده باشد . « 1 » مىگويم : در بحث سخاوت آن حضرت مطالب مناسبى گذشت .

3 - كشف علوم براى مؤمنين

اين كشف و پرده‌بردارى بىسابقه از علوم معارف جز در زمان ظهور نخواهد بود ، در بصائر به سند خود از سعد بن طريف از اصبغ بن نباته آورده كه گفت : امير المؤمنين عليه السّلام چنان بود كه هرگاه مردى در پيشگاه حضرتش قرار مىگرفت به او مىفرمود : فلانى ، آمادهء سفر آخرت باش و براى خودت هرچه مىخواهى مهيا كن كه در فلان روز ، فلان ساعت بيمارى تو فرامىرسد و سبب بيمارى تو چنين‌وچنان است ، و در فلان ماه ، فلان روز ، فلان ساعت خواهى مرد ، سعد
هامش
( 1 ) . بحار الانوار : 52 / 390 .