تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكيال المكارم في فوائد دعاء للقائم ( ع ) ( مكيال المكارم در فوائد دعا براى حضرت قائم ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 270

مساهمون:

ص٢٧٠
حسن مىگويد : از حج كه فراغت يافتم به مدينه رفتم و در خانهء جعفر بن محمد عليهما السلام اقامت گزيدم ، پيوسته به مسجد مىرفتم و جز براى سه امر به خانه بازنمىگشتم : تجديد وضو ، خواب و استراحت ، و هنگام افطار . موقع افطار كه وارد اتاقم مىشدم مىديدم يك كاسه چهار دانگ پر از آب و يك قرص نان بر روى آن است و غذايى كه در روز دلم خواسته بود آماده مىباشد ، آن را مىخوردم به حدّ كافى بود ، لباس زمستانى در فصل زمستان مىرسيد و لباس تابستانى در تابستان . روز كه مىشد كوزهء آبى از بيرون مىآوردم و در خانه مىپاشيدم و آن را خالى مىگذاشتم ، و غذايى مىآوردم - با اين‌كه نيازى به آن نداشتم - و شبانگاه آن را صدقه مىدادم تا كسى كه با من است از حالم مطلع نشود .

شباهت به خاتم النبيين صلّى اللّه عليه و إله :

سخن جامع در اين باب فرمايش رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله مىباشد كه فرمود : مهدى از فرزندان من است ، اسم او اسم من ، و كنيه‌اش كنيهء من ، از نظر خلق و خلق شبيه‌ترين مردم به من است . . . مىگويم : از اين سخن مبارك درهاى بسيارى گشوده مىشود كه شايسته است در آن تدبّر نمايى تا ان شاء اللّه صبرت زياد و سينه‌ات فراخ گردد .

فصل دوم : شباهت به ائمه معصومين عليهم صلوات اللّه

نظر به اين‌كه بيان كردن هريك از اين ويژگىها و صفات و احوال و معجزات پدران پاك آن حضرت و تطبيق آن‌ها با صفات و حالات و معجزات آن جناب ، شرحى طولانى و ميدان وسيعى مىخواهد ، و ما را از منظور اصليمان بازمىدارد ، به ناچار در ذكر هريك از امامان عليهم السّلام به آشكارترين و مشهورترين اوصاف اكتفا مىكنيم :

شباهت به امام امير المؤمنين عليه السّلام :

اظهر صفاتش علم و زهد و شجاعت مىباشد ، و تمام آن‌ها در حضرت قائم عليه السّلام نمودار است ، كه در حروف « ج » و « ح » و « ز » و « ع » گذشت .

شباهت به امام حسن عليه السّلام :

بارزترين صفاتش حلم و بردبارى است ، و از جمله آثار اين صفت : سكون و آرامش داشتن و سبكسرى نكردن در مواقعى است كه شخص از ديگران نارواها ببيند ، و چه خوش گفته‌اند :
تحلّم على الأدنين و استبق ودّهم * فلن تستطيع الحلم حتّى تحلّما
بر آزارهاى افراد پست ، خودت را به بردبارى بزن و محبتشان را باقى بدار ؛ كه بردبار نتوانى بود تا اين‌كه خودت را به بردبارى بزنى .