3 - ظلم دشمنان بر آن حضرت عليه السّلام
على بن ابراهيم در تفسيرش به سند خود از حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام دربارهء آيهء شريفهء :
وَ لَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ ؛
« 1 » و هرآنكه پس از ظلمى كه بر او رفته انتقامجويى كند . روايت كرده است ، يعنى : قائم و اصحاب آن جناب ، زيرا كه آنهايند كسانى كه هيچ راهى عليه ايشان نيست ، و هرگاه قائم عليه السّلام بپاخيزد ، از بنى اميه و تكذيبكنندگان و ناصبيان ، - او و اصحابش - انتقام خواهند گرفت . « 2 »
و در كتاب المحجّه همين خبر را از محمد بن العباس به سند خود به طريق ديگرى از آن حضرت آورده است . « 3 »
و در تفسير على بن ابراهيم از حضرت ابى عبد اللّه صادق عليه السّلام دربارهء آيهء
أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ ؛
« 4 » به كسانى كه در معرض جنگ قرار گرفتهاند ، اذن جهاد عطا شده است چونكه مورد ستم واقع هستند و خداوند بر يارىشان توانا است . آورده كه فرمود : عامّه مىگويند :
اين آيه دربارهء پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله نازل شد هنگامى كه كفّار قريش آن حضرت را از مكه بيرون كردند ، و حال آنكه او قائم عليه السّلام است كه چون خروج كند براى حسين عليه السّلام خونخواهى نمايد ، و اين است [ معنى ] فرمايش او كه : ما اولياى خون و طالبان ديه هستيم . « 5 »
مرحوم سيّد بحرانى نيز در البرهان از حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام آورده كه اين آيه دربارهء قائم عليه السّلام و اصحاب او است . « 6 »
و در كتابهاى المحجّه و بحار از حضرت باقر عليه السّلام منقول است كه فرمود : قائم عليه السّلام هنگامى كه ظهور مىكند به بيت اللّه الحرام به پشت تكيه مىزند و درحالىكه پناهنده به آن شده باشد ، ندا مىكند . . . تا آنجا كه مىگويد : و شما را به حقّ خدا و به حقّ رسول او و حقّ من كه حقّ قرابت و خويشاوندى با پيغمبر خدا صلّى اللّه عليه و إله است سوگند مىدهم كه ما را كمك كنيد ، و كسانى را كه به ما ستم نمايند از ما دور سازيد ، زيرا كه ما ترسانيده شديم و به ما ستم نمودند و از شهر و فرزندانمان دربدر شديم و مورد سركشى قرار گرفتهايم . « 7 »
هامش
( 1 ) . سوره شورى ، آيه 41 .
( 2 ) . تفسير القمى : 604 .
( 3 ) . المحجّه : 196 .
( 4 ) . سوره حج ، آيه 39 .
( 5 ) . تفسير القمى : 3 / 93 .
( 6 ) . تفسير البرهان : 3 / 93 .
( 7 ) . بحار الانوار : 52 / 238 .