خيره سر وهّابى پر شده و همگى تحت تأثير سخنان محمّدبن عبدالوهّاب براى تقديم جان خود در راه اجراى فرمان او مهيّا هستند ، شيوخ قبايل را فرا خواند و در يك جلسهء كاملًا سرّى با وعدههاى فريبنده ، افكار آنها را به سوى خود جلب كرد و نخستين سخنرانى رسمى خود را اين گونه آغاز كرد :
« من اينك صاحب اردويى هستم كه مىتوانم آنچه در دل نهان دارم ، صريحاً بر زبان آورم .
هدف من از گردآورى اين سپاه اين است كه از دارالخلافهء خود - كه عبارت از درعيه و نجد باشد - با نيرويى مقتدر و شكست ناپذير حركت نموده ، همهء شهرها و آبادىها را به تصرّف خود در آوريم ، احكام و عقايد خود را به آنها بياموزيم ، در پرتو عدالت و انصافى كه به آن متّصف هستيم ، بغداد را با همهء توابعش به دست آوريم .
براى تحقّق بخشيدن به اين آرزو ، ناگزير هستيم كه عالمان اهل سنّت را كه مدّعى پيروى از سنّت سنيّهء نبويّه و شريعت شريفهء محمّديّه هستند از روى زمين برداريم . « 1 »
هامش
( 1 ) - اين سرسختى در برابر علماى دين منحصر به زمامداران وهّابيت نيست ، همهء بدعتگذاران ، علماى دين را بزرگترين مانع راه خود مىدانند و همواره تلاش مىكنند كه اين سدّ فولادين را از سر راه خود بردارند .
دانشمندان كه وارثان پيامبرانند ، شب و روز تلاش مىكنند تا از رخنه كردن افكار انحرافى به مرز ايمان جلوگيرى كنند .
علماى دين چون كوهى استوار در برابر دزدان عقيده ايستادهاند تا مسلمانان مستضعف ، در دام شيطانى آنها گرفتار نشوند .
آنها سكّاندار كشتى امّت هستند ، در برابر امواج سهمگين دريا ايستادهاند تا كشتى ايمان را در عهد غيبت ناخدا ، در حدّ توان از فرو رفتن در گرداب طوفانها محافظت كنند .
امام هادى عليه السلام پس از تشبيه عالمان به سكّاندار كشتى ، مىفرمايد :
« اگر نبود دانشمندانى كه در عهد غيبت قائم ما - عجّل اللَّه فرجه - با دلائل استوار مردم را به سوى حق فرا مىخوانند و از حريم ايمان حمايت مىكنند و مستضعفان شيعه را از دامهاى شياطين و جوجه شيطانهاى ناصبى نجات مىدهند ، احدى باقى نمىماند جز اين كه از دين خدا مرتد مىشد . » ( احتجاج طبرسى ، ج 1 ، ص 18 )
امام جواد عليه السلام در مورد عالمانى كه در عصر غيبت از ايتام آل محمّد عليهم السلام كفالت مىكنند و آنها را از حيرت و سردرگمى رهايى مىدهند ، مىفرمايد : « اين عالمان در نزد پروردگار عالميان بر ديگر بندگان برترى دارند ، بيش از برترى آسمان بر زمين . » ( عوالم ، ج 2 ، ص 294 )
امام صادق عليه السلام عالمان را مرزبانان كشور ايمان مىنامد و مىفرمايد :
« دانشمندان شيعيان ما در مرز ايمان با سپاهيان شيطان مىجنگند و از تهاجم آنها به شيعيان و از سيطرهء آنان بر مستضعفان شيعه جلوگيرى مىكنند . اين مرزبانان هزار هزار بار از مرزدارانى كه با سپاه دشمن مىجنگند برترند ؛ زيرا اينها از دين شيعيان ما دفاع مىكنند و آنها از جانشان . » ( احتجاج طبرسى ، ج 1 ، ص 17 )
و لذا رژيمهاى فاسد وجود علماى عامل را بزرگترين خطر در راه اجراى انديشههاى باطل خود مىشناسند و با تمام قدرت در برابر آنها مىايستند . حوادثى كه در سالهاى اخير در عراق ، تركيه و الجزاير به وقوع پيوست ، دقيقاً از همينجا سرچشمه مىگرفت .
اين رژيمها به دليل خوشنام و خوش سابقه بودن رجال دين ، انواع تهمتها را به آنها مىزنند و آنها را ترور شخصيّت مىكنند ، تا بتوانند اين سدّ فولادين را از پيش پاى خود بردارند .