در اين زمينه گزارشهاى ديگرى نيز از علماى ناحيهء شرق ( منطقه خاورى مكّه ) دريافت كرده و در جريان جزئيّات افكار و عقايد او قرار گرفته بود .
وى در اين مورد كه در مقابله با چنين فرد گمراهى شرعاً چه وظيفهاى دارد ؟ از بزرگان علماى مكّه نظر خواهى كرد و پاسخى به اين تعبير دريافت نمود :
« محمّدبن عبدالوهّاب بايد به توبه از كفر و الحاد و بازگشت به دين و ايمان ملزم شود و اگر در ادّعاى باطل خود ثابت و پابرجا بماند قتل و اعدامش واجب است . »
وى استفتاءات فراوانى نزد بزرگان مكّه فرستاد و پاسخ فوق را از گروهى از آنان دريافت نمود . اين پاسخها را گرد آورده ، به پيوست عريضهء مبسوطى دربارهء اوضاع جارى منطقه به باب عالى ( استانبول ) فرستاد .
پس از آنكه در باب عالى تحقيقات عميق و دقيقى انجام گرفت ، علاوه بر شريف مسعود ، به عثمان پاشا امير جدّه نيز دستور مؤكّد صادر شد كه به اتّفاق شريف مسعود حركت نموده ، محمّدبن عبدالوهّاب را به سزاى عملش برسانند و ريشهء كفر و الحاد را از صفحهء روزگار براندازند .
ولى نظر به اينكه براى اين تحقيقات و بررسىها زمانى طولانى وقت صرف شده بود ، در اين فاصلهء زمانى محمّدبن عبدالوهّاب در سرزمين « نجد » به نشر آيين باطل خود پرداخته ، در منطقهء : « درعيّه » تلاش فراوان كرده بود كه افرادى را به دعوى خلافت وا دارد و توانسته بود كه گروههاى متشكّلى را گرد آورده ، مذهب باطل خود را در نواحى حجاز منتشر سازد . و براى گسترش آن سعى بليغ انجام داده بود .
محمّدبن عبدالوهّاب با تلاش فراوان توانست جمعيّت انبوهى در نواحى درعيه گرد آورد و رهبرى آنها را به خود اختصاص دهد .
تاريخ الوهابيين ( تاريخ وهابيان ) ( فارسى ) — صفحة 31
مساهمون: مهدى پور
ص٣١