تشكيل شوراى بزرگ به دو گروه تقسيم شدند :
گروهى تصميم گرفتند كه نسبت به دولت عليهء عثمانيّه اظهار اطاعت و انقياد نموده ، بر عليه سعود نامسعود قيام كنند .
گروه ديگرى تصميم گرفتند كه نه از دولت عثمانى طرفدارى كنند و نه از سعود ، بلكه به كنارى رفته ، بىطرفى را شعار خود سازند و منتظر نتايج حوادث باشند .
هر فرقهاى بر اساس ايده و عقيدهء شيوخ خود ، نامهاى به احمد طوسون پاشا نوشتند و موضع خود را اعلام كردند .
همهء قبايل « احامده » جزو كسانى بودند كه تا آخرين قطرهء خون اعلام حمايت و طرفدارى از دولت عثمانى و نبرد بىامان با سعود نامسعود كردند .
بزرگترين شيخ احامده « شيخ جزا » نام داشت . او با همهء مشايخى كه از او پيروى مىكردند ، به صورت دسته جمعى به منطقهء بدر رفتند و با احمد طوسون پاشا ديدار نمودند و به او اطمينان دادند كه تا آخرين قطرهء خون وفادار خواهند ماند .
احمد طوسون پاشا نيز به هر يك از آنها يك خلعت قيمتى و يك شال سرخ كشميرى هديه كرد .
در يك شوراى نظامى بنا به پيشنهاد و صلاحديد شيخ جزا ، مقرّر شد كه نامهاى بنويسد و براى « حسن قلعى چاوش » بفرستد . حسن قلعه تنها سرلشكرى بود كه مورد اعتماد كامل سعود و مورد توجّه او بود .
اين نامه به صورت ناصحانه و مشفقانه تحرير شد و توسّط محمود عبدالعال و حسين [ كه هر دو اهل مدينه بودند و از جمله كسانى بودند كه به لشكر مصر پيوسته ، آمادهء فداكارى و جانبازى بودند ] به حسن قلعى چاوش ارسال گرديد .
تاريخ الوهابيين ( تاريخ وهابيان ) ( فارسى ) — صفحة 124
مساهمون: مهدى پور
ص١٢٤