حتّى فيلسوفى كه در كتابش حق را مىستايد ، و سخنرانى كه در عرشه منبر داد سخن مىدهد ، و نمايندهاى كه در مجلس قانونگذارى در پيرامون حق قانون مىگذارد ، هنگامى كه با خواستههاى درونياش آن را مخالف مىيابد هرگز به آن عمل نمىكند ، مگر اينكه از پىآمدهاى آن نگران باشد .
پس اينكه امام عليه السّلام مىفرمايد : « هركس حق را ترك گويد دچار ذلّت مىشود » مربوط به جهان آخرت خواهد بود نه اين جهان » ! !
در پاسخ مىگوئيم : اولا عزّت و شرف واقعى همان عزّت و كرامت جهان آخرت است كه جاه و مقام اين جهان زودگذر است و شخص عاقل بايد از آن برحذر باشد ، زيرا كه غالبا انسان را به لبهى پرتگاه مىبرد و از قلّههاى شرف و فضيلت به دور مىسازد .
ثانيا : آنان كه در برابر اهل باطل به خاطر ثروت و مقامشان كرنش مىكنند ، افراد پليدى هستند كه دين و شرف و ميهن خود را در برابر بهائى اندك مىفروشند ، امّا صاحبان شرف و فضيلت در هر قرن و عصرى در برابر زمامداران خيرهسر و زورمندان تبهكار قيام كردهاند ، و از نثار جان خود در راه آزادى و شرف انسانى دريغ نكردهاند .
حق در نظر اهل شرف والاترين نمونهى شرف و شخصيّت است ، آنها براى جاه و مقام هيچ ارزشى قائل نيستند ، و لذا هر كسى كه از راه قلدرى به قدرت و مقام برسد شكست خورده است ، اگرچه اهل باطل طوق بندگى او را بر گردن نهند .
صحابهى گرانقدر « عمّار ياسر » در جنگ صفّين ، كه در ركاب
معيارهاى اخلاقى در فقه امام جعفر صادق ( ع ) ( قيم أخلاقية في فقه الإمام جعفر الصادق ع ) ( فارسى ) — صفحة 128
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص١٢٨