آخرت در نزد تو نيست كه به طمع آن به سويت روان شويم . »
منصور بار دوّم به خدمت آن حضرت نوشت : « با ما مصاحبت كنيد ، تا ما را نصيحت فرمائيد . »
امام عليه السّلام در پاسخ نوشت :
( من اراد الاخرة لا يصحبك ، و من اراد الدّنيا لا ينصحك ) ؛
« كسى كه طالب آخرت باشد با تو مصاحبت نمىكند ، و كسى كه طالب دنيا باشد ترا نصيحت نمىكند . »
عزّت از آن اهل حق است
امام صادق عليه السّلام فرمود :
( ما ترك الحقّ عزيز الّا ذلّ ) ؛
« هيچ عزيزى از حق جدا نشد جز اينكه به ذلّت و زبونى دچار گشت . »
على عليه السّلام نيز در اين رابطه فرمود :
( الغالب بالشرّ مغلوب ) ؛
« كسى كه از راه پليدى چيره شود او در واقع شكست خورده است . »
عزّت و شرف در منطق دين و خرد ، اختصاص به اهل حق دارد ، و اهل باطل هركسى باشد هيچ شرف و آبروئى ندارد .
گفته مىشود : آرى از نظر اديان آسمانى هيچ ارزشى براى اهل باطل نيست ، ولى چه سود كه همواره مردم در برابر جاه و مقام پيشانى بر زمين مىسايند و همواره به دنبال زورمندان و ثروتمندان در حركت هستند ، و از حق جز در صفحات كتاب گفتگو نمىشود .