تخممرغ و قدرى شراب ، ولى گوشت و روغن نمىخورند . بار ديگر براى آمرزش مرده دعا مىخوانند ، و به صاحبان عزا تسليت مىگويند ، و سپس تمام حاضران مراسم كستى بجاى مىآورند و به خانه باز مىگردند 47 .
بنا به عقيدهء زرتشتيان ، خواه قديم و خواه جديد ، روان مرده سه روز بعد از مرگ و قبل از آنكه به جهان ديگر روى كند ، در نزديك زمين سرگردان است . در اين مدت بستگان متوفا آداب و مراسمى بر پاى مىدارند ، براى مرده دعا مىكنند ، و از خوردن گوشت و هر اقدامى كه مايهء رنجش و آزردگى روان يا باعث ماندن بيشتر وى در روى زمين گردد ، اجتناب مىورزند . رسم است كه در نقطهاى از خانه كه جسد قبل از تشييع در آنجا بوده است ، سه آجر به شكل طاق كوچكى مىگذارند و يك قيچى را با دهان باز در زمين فرو مىكنند تا ارواح خبيث كه ممكن است در آن اطراف كمين كرده باشند ، بگريزند . هر روز صبح بين طلوع آفتاب و ظهر « هاونى گاه « 1 » » مراسم يسن سرايشن برگزار مىشود ، و هر غروب « ايويسروثريمه گاه « 2 » » سروش يشت قرائت مىگردد ؛ در نيمهشب آيين ونديداد به عمل مىآيد ، مگر آنكه ، بنابر عللى ، جسد بالاجبار در تمام شب اول در خانه بماند ، كه در اين صورت ، آيين ونديداد حذف مىشود .
در بعد از ظهر « اوزيرينه گاه « 3 » » روز سوم ، موبدى دعوت مىكنند تا صفحاتى از اوستا را 48 ، همراه با تشريفات لازم تلاوت كند ، و مقدارى غذا براى شب تهيه مىكنند . در نيمهشب براى بزرگداشت متوفا در حضور جمع مراسم دينى ( يشت سدوش « 4 » ) اجرا مىگردد ، و در همين شب كه بدان شب گره « 5 » مىگويند مراسم اهداى جامهاى از چيت سفيد صورت مىگيرد ، تا روح در بهشت برهنه نباشد 49 .
در سپيدهدم « اوشهن گاه « 6 » » كه معتقدند روان مرده از پل صراط « 7 » مىگذرد مراسم چهارم ( - روز چهارم ) به عمل مىآيد . زرتشتيان را عقيده آن است كه اين مراسم عبور روان مرده را از پل چينوت كه بسيار دشوار است ، آسان مىسازد . ايزدان سروش ،
هامش
( 1 ) .Havani Gah( 2 ) .Aiwisruthrima Gah( 3 ) .Uzaveirina Gah( 4 ) .yasht - i sedush( 5 ) .shab - girih( 6 ) .Ushahin Gah( 7 ) . در اوستايىChinvat Peretu، پل صراط به اعتقاد زردشتيان . بنابر روايات زردشتى پل چينوت يا چينود يك سرش بر روى قلهء دائيتى است ، و سوى ديگرش بر كوه البرز . در زير پل دروازهء دوزخ است . بنابر معتقدات زردشتيان ، اين پل در هنگام عبور نيكان به قدر كافى گشاده و عريض مىشود ، و در موقع عبور بدكاران چون لبهء تيغى باريك . از اينرو ، روح بدكاران از آنجا به دوزخ فرو مىافتد . م