تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفر در ايران ( فارسى ) — صفحة 216

مساهمون:

ص٢١٦
نشستن تماشاچيها است . طول و عرض گود در حدود سىپا مىباشد و از اين‌رو محيط آن صد و بيست پا است . كف و ديوارهاى آن از خاك آبكى بسيار فشرده‌ى كاملا صاف و صيقلى پوشيده شده است . ديوارهاى بعضى از آنها را با نمدهاى ضخيم مىپوشانند و براى اين‌كه ورزشكاران نتوانند خود را به ديوار بياويزند نمدها را سخت و محكم مىكشند . هنگام شروع عمليات ورزشكاران با چالاكى شگرفى وارد گود مىشوند . براى كسانى كه راه رفتن آنها را در كوچه‌ها ديده‌اند مشكل است باور كنند كه آنها داراى چنين استعدادى باشند « 1 » . تن آنها برهنه است و فقط يك شلوار كوتاه از چرم بر تن دارند كه چسب كمرشان است و تا وسط ران پايين مىآيد . ورزشكاران معمولا در گروههاى بيست نفرى به گود وارد مىشوند و ورزش را با نوعى پايكوبى شروع مىكنند . ورزشكاران در اين پايكوبيها انواع و اقسام پيچ و تابها را انجام مىدهند و هرلحظه حالت سختى نظير آن‌چه را كه ممكن است در حين كشتى پيش بيايد به خود مىگيرند . در واقع بايد اين نمايش را پيش‌درآمد كشتى به شمار آورد . اين تمرين كه سرعت آن به تدريج زياد مىشود آن‌قدر ادامه مىيابد كه از شدت خستگى بر زمين مىافتند و آخرين كسى كه تاب مقاومت آورده است و روى پا ايستاده ، به عنوان برنده اعلام مىشود و جايزه‌ى خود را دريافت مىدارد . ورزشكاران براى مدت كوتاهى استراحت مىكنند و مجددا در حالى كه دو قطعه چوب بلوط فوق العاده بزرگ به شكل گلابى ( ميل ) در هردست دارند در ميان گود ظاهر مىشوند . طول اين قطعات با دسته‌ى آنها نزديك به يك متر است و انتهاى آن غالبا بيش از پانزده پوس قطر دارد . ورزشكاران ميلها را به حركت مىآورند و به تناوب از چپ و راست دور سرشان مىگردانند و هربار بدون آن‌كه تعادل خود را از دست بدهند ، ميلها
هامش
( 1 ) - با اين‌كه عمق گود بيش از دو متر مىباشد بعضى از آنها با يك لنگ وارد مىشوند و براى چند لحظه تعادل خود را در اين حالت حفظ مىكنند .