براى اين كار مناسب نيست و جلو دست و پايشان را مىگيرد .
رقاصهها همانطور كه در جاى ديگر گفتهام ، فقط در حرمسراها برنامه اجرا مىكنند و رقص آنها خيلى بانزاكتتر از رقص مردها است . رقاصهها معمولا بسيار زيبا هستند و در كارشان مهارت دارند . حركاتشان بدون آنكه هرزهگى دربر داشته باشد شهوتانگيز است . آنها مانند مردها قاشقكهايى در دست دارند و با آواز زنها همراه با سهتار مىرقصند و قاشقك مىزنند . در اين فرصت گاهى بازوان خود را از هم باز مىكنند كه بسيار دلفريب است . موى بافتهى سرشان با سليقهى بسيار به وسيلهى دستمال نازكى با حاشيهى زردوزى بالا نگاه داشته شده ، فقط دو رشته گيسوى بلند از دو سوى صورتشان آويزان است . لباس آنها يك آرخالق سبك است با كمربندى از ابريشم كه دو سر آن در جلو آويزان است . كفشهاى معمولى كه براى راه رفتن هم چندان راحت نيست ، بالطبع براى رقصيدن هم مناسب نمىباشد و از اين رو رقاصهها يك نوع كفش راحتى به پا مىكنند و يا حتى با پاى برهنه هنرنمايى مىنمايند . ضمنا چون پاى آنها از روى انگشتان تا زير قوزك پا با حنا رنگ شده ، به نظر مىآيد كه كفشهاى نارنجى برپا دارند .
مردان و زنان رقصنده محل سكونت ثابتى ندارند و مانند چادرنشينها زندگى مىكنند . آنها به تمام نقاط كشور مىروند و هميشه زير چادر به سر مىبرند و هنگام نقلوانتقال اسباب و باروبنهى خود را با چهارپايان حمل مىكنند . آنها قبلا از جشنها و عروسيهايى كه در فلان ايالت برگزار مىشود آگاهى دارند و هراندازه هم كه سفر طولانى باشد خود را به موقع مىرسانند . اشخاص متعين غالبا براى سرگرمى خود از اين دستهها دعوت به عمل مىآورند ولى هنگام نوروز كه روز اول سال است هردسته به يكى از شهرها مىروند و معمولا بيش از يك ماه در آنجا مىمانند و استفادهى نسبتا خوبى هم مىبرند .
در ايران تآتر وجود ندارد و آنچه را كه نام نمايش بر آن گذاردهاند عبارت از شوخيهاى ركيكى است كه در باغها يا منازل توسط اشخاص بينوا كه به طور تصادفى از بين عملهجات برگزيده شدهاند ، اجرا مىشود . در اين نمايشها كه
سفر در ايران ( فارسى ) — صفحة 213
مساهمون: گاسپار دروويل
ص٢١٣