13 دربارهى اثاثهى منزل ايرانيها
در هيچ كشورى نمىتوان آسانتر و كمخرجتر از ايران اسباب و لوازم خانه را فراهم نمود زيرا حوايج زندگى مردم حتى متمولترين آنها به قدرى محدود است كه تدارك آن كار مشكلى نيست .
اثاثهى يك خانهى ايرانى به هراندازه كه اهميت داشته باشد بسيار اندك است يا بهتر بگوييم آنچه را كه اثاثه مىنامند به زحمت سزاوار چنين اسمى است . در ايران از صندلى ، ميز ، نيمكت ، قفسه ، پرده ، آيينهى قدى ، تختخواب و غيره اثرى نيست . قالى و كچه ( نمد ) نه فقط تنها زينت اتاقهايشان است بلكه تنها چيزى است كه به چشم مىخورد .
در اين كشور نفرت خاصى براى زندگى كردن در خانهاى كه ديگرى ساخته وجود دارد حتى اگر خانهى پدرى باشد كه تقريبا هميشه به حال خود مىگذارند تا ويران شود و از اينرو وقتى كه يك ايرانى در صدد تشكيل عايله برمىآيد ، نخست شروع به ساختن خانه مىكند كه معمولا قبل از پانزده روز به اتمام مىرسد . حتى در صورتى كه زنهاى متعدد بگيرد ، ساختمان حرمسرا بيش از اين مدت طول نمىكشد . خانه و حرمسرا داراى ملحقاتى هستند كه در يكى از فصول گذشته شرح آن را دادهام .
از آنجا كه ايرانيها اشكاف و قفسه براى گذاشتن اسباب ندارند معمولا در هر اتاق به ضخامت ديوارها فاصله به فاصله طاقچههاى كوچكى به عمق هشت تا ده پوس و به ارتفاع