12 دربارهى قهوه و قليان
قهوه در ايران مانند تركيه مايع بسيار غليظى است كه مىشود گفت به جاى آشاميدن آن را مىخورند . دليلش اين است كه شرقيها به جاى آسيا كردن آن را در هاون و به نرمى تنباكوى اسپانيا مىكوبند . ايرانيها قهوه را همانطور كه اروپاييها درست مىكنند مىجوشانند اما به جاى آنكه قهوهجوش را بىحركت بگذارند تا تهنشين شود بالعكس آن را شديدا تكان مىدهند كه تفالهاش خوب مخلوط شود به طورى كه موقعى كه در فنجان مىريزند شباهت زيادى به شير كاكااو خيلى غليظ دارد . قهوه را بدون شكر در فنجانهاى كوچك چينى بدون نعلبكى صرف مىكنند . به جاى نعلبكى از جااستكانيهاى نقرهى كوچكى استفاده مىكنند و فنجانهاى چينى را در آن قرار مىدهند تا دستشان نسوزد .
توصيف قيافهى جدى كه شرقيها هنگام نوشيدن قهوه به خود مىگيرند بسيار دشوار است . با اينكه فنجانهاى قهوه خيلى كوچك است ، نوشيدن از آنگاه ده دقيقه طول مىكشد .
در تمام اين مدت سكوت عميقى در اتاق حكمفرما است و جز صداى لبها هيچگونه صدايى شنيده نمىشود . آنها با تانى جرعههاى كوچكى از قهوه را به كام خود مىكشند و هر دفعه مدت چند ثانيه با لذت آنرا مزهمزه مىكنند .
شرط ادب آن است كه شخص خود را با برجستهترين شخصيتى كه در مجلس حضور دارد ، تطبيق دهد ، به طورى كه هيچوقت قبل از اينكه او فنجان خاليش را پس نداده ، نبايد قهوه