137 - و قال عليه السلام : « من أيقن بالخلف جاد بالعطية . »
ترجمه : آنكه عوض و پاداش را باور دارد ، در بخشش سخاوتمند است .
شرح : « الخلف » عوض و جايگزين . معناى عبارت روشن و نمونههاى آن فراوان است . بارزترين نمود آن رشوههايى است كه در دوران ما و به صرف احتمال رسيدن به مقامهاى بالا همچون نمايندگى و مانند آن پرداخت مىشود . حال چگونه با وجود يقين [ به سودآورى از بخشش خوددارى كنند ؟ ]
138 - و قال عليه السلام : « تنزل المعونة على قدر المئونة . »
ترجمه : كمك به اندازه نياز فرود مىآيد .
شرح : فراوانى اهل و خانواده سبب انديشه و تلاش براى برآوردن نياز آنان مىشود . خداى سبحان هم با نيازمندان تلاشگر است . آنان را يارى كرده و راه را بر ايشان همواره مىكند . نمونههاى زيادى بر اين مطلب وجود دارد . از جمله داستان شگفت و نادر زير است : صاحب « الاغانى » و ديگران گفتهاند :
« اعشاقيس » « 1 » از بزرگان شعر در جاهليت و خوش اقبالترين آنها بود . از هر گروهى كه ستايش مىكرد جايگاهى بلندمرتبه بدان مىبخشيد و هركس را
هامش
( 1 ) . ميمون بن قيس بن جندل ، معروف به اعشاقيس و سراينده يكى از معلقات هفتگانه است . او بىآنكه اسلام آورد در سال هفتم هجرى از دنيا رفت . الأغانى ، ج 9 ، ص 108 ؛ خزانة الأدب ، ج 1 ، ص 48 .