اتّعظ بها مسجد أحبّاء اللّه و مصلّى ملائكة اللّه و مهبط وحي اللّه و متجر أولياء اللّه اكتسبوا فيها الرّحمة و ربحوا فيها الجنّة فمن ذا يذمّها و قد آذنت بينها و نادت بفراقها و نعت نفسها و أهلها فمثّلت لهم ببلائها البلاء و شوّقتهم بسرورها إلى السّرور راحت بعافية و ابتكرت بفجيعة ترغيبا و ترهيبا و تخويفا و تحذيرا فذمّها رجال غداة النّدامة و حمدها آخرون يوم القيامة ذكرتهم الدّنيا فتذكروا و حدّثتهم فصدّقوا و وعظتهم فاتّعظوا . »
ترجمه : امام عليه السّلام شنيد كه مردى دنيا را نكوهش مىكند . فرمود : اى نكوهش كننده دنيا كه خود به غرور دنيا مغرورى و با باطلهاى آن فريب خوردى ! خود فريفته دنيايى و آن را نكوهش مىكنى ؟ آيا تويى كه در دنيا مرتكب جرم مىشوى يا دنيا نسبت به تو گناه كرده است ؟ كى دنيا تو را سرگردان كرد و چه زمان تو را فريب داد ؟ آيا با گورهاى پدرانت كه پوسيدهاند ( تو را فريفت ) يا آرامگاه مادرانت كه در زير خاك آرميدهاند ؟ چه بسيار با دو دست خويش بيماران را درمان و از آنان پرستارى كرده و در بسترشان خواباندهاى . درخواست شفاى آنان را كرده و از طبيبان داروى آنها را تقاضا كردهاى . در آن صبحگاهان كه داروى تو به حال آنان سودى نداشت و گريه تو فايدهاى نكرد و ترس تو آنان را سودى نرساند و آنچه مىخواستى به دست نياوردى و با نيروى خود نتوانستى مرگ را از آنان دور كنى ، دنيا براى تو حال آنان را مثال زد و با گورهايشان ، گور تو را به رخت كشيد . همانا دنيا سراى راستى براى راستگويان و خانه تندرستى براى دنياشناسان و
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 204
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص٢٠٤