العيوق : نام ستارهاى است .
ينهد : برمىخيزد .
ارتجت : بسته شد .
ساختار ادبى
ان تنتفع : تاويل به مصدر مىرود و فاعل « آن » است .
فرارا : مفعولله براى « ابتزازك » است .
فماذا هنا : « ما » در اينجا به معناى شىء است و نقش مبتدا داشته و محلا مرفوع است .
بعد : ظرف و متعلق به محذوفى است كه نقش خبر را دارد .
الضلال : بدل است .
طالما : فعل ماضى است كه « ما » بر سر آن آمده و مانع از عملش شده است .
اساطير : عطف بر « أفانين » است . هردو كلمه غير منصرف بوده و به جاى كسره ، فتحه مىگيرد .
شرح و تفسير
اين سيزدهمين نامه به معاويه است . گفتگو و مذاكره بهطور كلى سودمند و بلكه ضرورى است ؛ ولى تا آنجا به كار مىآيد كه اثرى در حل مشكلات داشته باشد . گفتگوى امام و معاويه از اين نوع نبود ؛ زيرا معاويه همه تلاش خود را براى حفظ حكومت و سلطنت به كار مىبست و امام اين را به خوبى مىدانست و تنها براى اتمام حجت و رسوا ساختن شعارهاى دروغينش به او