( فارفع ذيلك و اشدد مئزرك ) خود و همراهانت با شتاب به سويم آييد . ( فان حقّقت فانفذ ) اگر تصميم به فرمانبردارى دارى ، بر خدا توكل كن . ( و إن تفشّلت فابعد ) اگر كاهلى و سستى در پيش گرفتى ، به خانه برو و كناره بگير . ( و لا تترك حتّى يخلط زبدك بخاثرك . . . ) گمان مىكنى كه از اين فتنه رهايى مىيابى ؟ هرگز ! اين فتنه تو را از سوراخت بيرون خواهد كشيد و سرگردان و گمراهت خواهد ساخت . ( و حتّى تعجل عن قعدتك ) امام او را به بركنارى از پست و سمت خود تهديد مىكند . ( و تحذر من أمامك كحذرك من خلفك ) اين بند ، كنايه از اشراف كامل امام به وى و ناتوانى او از فرار است .
( و ما هي بالهوينى الّتي ترجو و لكنّها الدّاهية الكبرى يركب جملها و يذلّلّ صعبها و يسهّل جبلها ) جايگاه تو آنچنان كه مىپندارى ، سهل و آسان نيست . تو در جايگاهى سخت و دشوار قرار دارى كه بر ما نيز چنين است ؛ ولى ما در آن پا گذاشته و سختىهايش را به يارى خداوند هموار مىكنيم و تو همچنان در سختى و حيرت خواهى ماند . ( فاعقل عقلك ) بر هواى نفس خود چيره شو . ( و املك أمرك ) اختيار خود را از كف نده و از روى انفعال و تعصب رفتار نكن كه جز شكست و خوارى در پيش نخواهى داشت . ( و خذ نصيبك و حظّك ) خود را بر انجام كارهاى نيك عادت بده و بيشترين بهره را از خويش ببر . ( فإن كرهت فتنحّ إلى غير رحب و لا في نجاة ) اگر راه خير و نيكى را نمىپسندى ، از اين
هامش
- السنن الكبرى ، بيهقى : 6 / 94 ح 11293 ؛ سنن ابى داود : 1 / 296 ح 1140 و 4 / 123 ح 4340 ؛ سنن نسائى : 8 / 111 ح 5008 ؛ سنن ابن ماجه : 1 / 406 ح 1275 ؛ مسند احمد : 3 / 10 ح 11088 و 11166 و 11478 ؛ مسند ابى يعلى : 3 / 289 ح 1009 .