تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 384

مساهمون:

ص٣٨٤
و نماز صبح را با مردم هنگامى بخوانيد كه شخص ، چهره همراه خويش را بشناسد و نماز جماعت را در حد ناتوان آنان بگزاريد و فتنه‌گر مباشيد .

واژه‌شناسى

تفىء : خورشيد به سمت غرب مىگرايد . اين امر از طريق برپا ساختن شاخصى در زمين و سايه آن شناخته مىشود . مربض العنز : اندازه يك بز در حال دراز كشيدن . بيضاء حية : هنوز به زردى نگراييده است . عضو النهار : بخشى از روز . الفرسخ : معادل 5760 متر . الشفق : سرخى خورشيد در افق به هنگام غروب . فتّانين : فتنه‌انگيزان .

ساختار ادبى

الظهر : مفعول مطلق « صلوا » است . حية : صفت براى « بيضاء » است .

شرح و تفسير

( فصلّوا بالنّاس الظّهرحتّى تفيء الشّمس من مربض العنز ) وقت نماز ظهردر آيه زير تعيين شده است : « نماز را از زوال آفتاب تا نهايت تاريكى شب برپادار و [ نيز ] نماز صبح را زيرا نماز صبح همواره [ مقرون با ] حضور