انفاق كنم و چون بميرم ، تنها دو پول سياه از خود به ارث گذارم . » « 1 » . فرموده امام و پيامبر ، درباره دسترنج پاك و حلال است ؛ حال اگر اموالى همانند اموال اين كارگزار از راه حرام به دست آمده باشد ، در آن صورت ، دادن آن به صاحبانش ضرورى است و امتناع از آن سبب افتادن به آتش جهنم است .
( فضحّ رويدا فكأنّك قد بلغت المدى و دفنت تحت الثّرى . . . ) اندكى مهلت در اختيار دارى و انتظار مىكشى و سرانجام به گورى تاريك و آرام پا خواهى نهاد و حسابى سخت در پيش خواهى داشت و هيچ راه فرارى پيش رويت نيست .
هامش
( 1 ) . « ما احب ان يكون لى مثل احد ذهبا انفقه فى سبيل اللّه ، اموت و اترك منه قيراطين » پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به هنگام مرگ هيچ ثروتى برجاى نگذاشت و بلكه زره خود را براى گرفتن مقدارى جو نزد مردى يهودى به گرو گذاشته بود . نك : مجمع الزوائد : 3 / 120 ؛ كنز العمال : 6 / 356 ح 16038 ؛ مسند احمد :
1 / 300 ؛ السنن الكبرى : 4 / 7 ؛ البداية و النهاية : 5 / 305 .