ورزند و زيورهاى خود را آشكار نگردانند مگر آنچه كه طبعا از آن پيداست و بايد روسرى خود را بر سينه خويش [ فرو ] اندازند و زيورهايشان را جز براى شوهرانشان يا پدرانشان يا پدران شوهرانشان يا پسرانشان يا پسران شوهرانشان يا برادرانشان يا پسران برادرانشان يا پسران خواهرانشان يا زنان [ همكيش ] خود يا كنيزانشان يا خدمتكاران مرد كه [ از زن ] بىنيازند يا كودكانى كه بر عورتهاى زنان وقوف حاصل نكردهاند آشكار نكنند و پاهاى خود را [ به گونهاى به زمين ] نكوبند تا آنچه از زينتشان نهفته مىدارند معلوم گردد . اى مؤمنان همگى [ از مرد و زن ] به درگاه خدا توبه كنيد اميد كه رستگار شويد . » « 1 » ( و ليس خروجهنّ بأشدّ من إدخالك من لا يوثق به عليهنّ ) حضور بىبندوبارانه زنان در هرجا و هرمكانى به ناپاكى آنان و جامعه مىانجامد .
( و لا تملّك المرأة من أمرها ما جاوز نفسها ) مذاهب اسلامى درباره امكان به حكومت رسيدن زنان و يا قاضى شدن آنان بحث و گفتگو كردهاند . « 2 » ( فإنّ المرأة ريحانة ) زنان از رقّت و مهربانى برخوردار بوده و سبب آرامش و
هامش
( 1 ) .وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُيُوبِهِنَّ وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبائِهِنَّ أَوْ آباءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنائِهِنَّ أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَواتِهِنَّ أَوْ نِسائِهِنَّ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلى عَوْراتِ النِّساءِ وَ لا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ ما يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ وَ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعاً أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ »نور : 31 .
( 2 ) . براى آگاهى بيشتر نك : الهداية المطبوع مع شرح فتح القدير : 5 / 485 ؛ اللباب : 3 / 211 ؛ الاحكام السلطانية ، ماوردى : 65 ؛ نيل الاوطار : 9 / 168 ؛ الميزان الكبرى : 2 / 189 ؛ المحلى : 9 / 429 ؛ المغنى : 11 / 381 ؛ الشرح الكبير : 11 / 378 ؛ بداية المجتهد : 2 / 449 ؛ المجموع : 20 / 150 ؛ حلية العلماء : 8 / 114 ؛ الحاوى الكبير : 16 / 156 ؛ تبيين الحقائق : 4 / 717 .