ترجمه
( اين وصيّتنامه اقتصادى را پس از بازگشت از جنگ صفّين در 20 جمادى الاوّل سال 37 هجرى نوشت : ) اين دستورى است كه بنده خدا على بن ابى طالب ، امير مؤمنان نسبت به اموال شخصى خود براى خوشنودى خدا داده است تا خداوند با آن به بهشتش درآورد و آسودهاش گرداند . همانا سرپرستى اين اموال بر عهده فرزندم حسن بن على است . آنگونه كه رواست از آن مصرف نمايد و از آن انفاق كند . اگر براى حسن حادثهاى رخ داد و حسين زنده بود ، سرپرستى آن را پس از برادرش بر عهده گيرد و كار او را تداوم بخشد . پسران فاطمه عليهما السّلام از اين اموال به همان مقدار سهم دارند كه ديگر پسران على خواهند داشت . من سرپرستى اموالم را به پسران فاطمه واگذاردم تا خوشنودى خدا و نزديك شدن به رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و بزرگ داشت حرمت او ، و احترام پيوند خويشاوندى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را فراهم آورم .
و با كسى كه اين اموال در دست اوست شرط مىكنم كه اصل مال را حفظ كرده تنها از ميوه و درآمدش بخورند و انفاق كنند ، و هرگز نهالهاى درخت خرما را نفروشند ، تا همه اين سرزمين يكپارچه بهگونهاى زير درختان خرما قرار گيرد كه راه يافتن در آن دشوار باشد . و زنان غير عقدى من كه با آنها بودم و صاحب فرزند يا حامله مىباشند ، پس از تولّد فرزند ، فرزند خود را برگيرد كه بهره او باشد و اگر فرزندش بميرد ، مادر آزاد است و كنيز بودن از او برداشته شده و آزادى خويش را بازيابد .
واژهشناسى
يولجه : وارد مىكند .