از آن استفاده كنند . ( يأكل منه بالمعروف ) يعنى بهطور شايسته از آن مصرف كنند و مانند كسى باشند كه سرپرستى اموال يتيمان يا ديگرى به او سپرده شده است . خداوند درباره سرپرستى اموال يتيمان مىفرمايد : « يتيمان را آزمايش كنيد تا هنگامىكه بالغ شده و تمايل به نكاح پيدا كنند ، آنگاه اگر آنها را دانا به درك مصالح زندگانى خود يافتيد اموالشان را به آنها باز دهيد و با اسراف و عجله مال آنها را حيف و ميل مكنيد ، بدين انديشه كه مبادا بزرگ شوند ( و اموالشان را از شما بگيرند ) و هركس از اولياى يتيم داراست به كلى از هر قسم تصرف در مال يتيم خوددارى كند و هركه فقير است در مقابل نگهبانى او از مال يتيم به قدر متعارف ارتزاق كند پس آنگاه كه يتيمان بالغ شدند و مالشان را رد كرديد بر رد مال به آنها بايد گواه بگيريد ( براى حكم ظاهرا و در باطن علم حق ) و گواهى خدا بر محاسبه خلق كافى است . » « 1 » نقل شده است كه مردى از پيامبر درباره يتيمى پرسيد كه در خانهاش زندگى مىكرد كه آيا مىتواند از اموال يتيم استفاده كند ؟ پيامبر فرمود : آرى ! اما بهطور شايسته از آن استفاده كن .
شرط دوم آنكه بهطور شايسته آن را انفاق نمايد . ( ينفق منه بالمعروف ) به آن معنا كه نياز نيازمندان را بدون پايمال كردن حق ديگران رفع كنند . ( و إن لبني فاطمة من صدقة على مثل الذي لبني علي . . . ) فرزندان امام حق استفاده شايسته از تمام اموالى را دارند كه امام آنها را وقف كرده است و در اين بين
هامش
( 1 ) .وَ ابْتَلُوا الْيَتامى حَتَّى إِذا بَلَغُوا النِّكاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ وَ لا تَأْكُلُوها إِسْرافاً وَ بِداراً أَنْ يَكْبَرُوا وَ مَنْ كانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَ مَنْ كانَ فَقِيراً فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ وَ كَفى بِاللَّهِ حَسِيباًنساء / 4 : 6 .