تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 125

مساهمون:

ص١٢٥
الأمنه : آسايش . در اين‌جا منظور مرگ است . الوصلة : قرابت و خويشاوندى . الوديه : نهال درخت خرما كه روى ريشه درخت خرماى اصل رشد مىكند . تشكل : پر مىشود . من حظه : از بهره او .

ساختار ادبى

ابتغاء : مفعول‌له است . غراسا : تميز است .

شرح و تفسير

صحابيان در زمان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله براى زندگى كردن مانند ساير مردم تلاش مىكردند . برخى از آنان بازرگان ، كارگر و برخى ديگر چوپان ، هيزم‌شكن و صنعتگر بودند و به سهم خود از تقسيمى بيت المال بسنده نمىكردند . امام على عليه السّلام پيش از خلافت و پس از آن نيز زمين‌هاى خشك و باير را با سخت‌كوشى و دسترنج خود رونق مىبخشيد و با شخم‌زنى و كشاورزى و كاشت و آبيارى آن را آبادان مىساخت . ابن ابى الحديد در شرح و تفسير اين نامه چنين مىگويد : « همه مردم مىدانند كه امام على عليه السّلام با دسترنج خود ، در منطقه ينبع و سويعة از شهر مدينه ، چشمه‌هايى را استخراج كرد و زمين‌هاى خشك بسيارى را به وسيله آنها جان بخشيد . آن‌گاه آنها را از زمين‌هاى