زيانبار والدستيزانه است . يكى از نمونههاى بارز اين گونه دستوركارها ، كتابى است به نام « والدين زهرآگين : غلبه بر ميراث آزاردهنده » « آنها و بازپس گرفتن زندگى خود . » در اين كتابِ راهنماى پرفروش ، سوزان فوروارد ( روانشناس ) پدران و مادران را متهم مىكند كه به طور نظاممند زندگى فرزندان خود را مسموم مىكنند . « 1 »
براى بسيارى از ما دشوار است تا چنين مطالبى را تاييد كنيم . همچنان كه هر پدر و مادرى كه فعالانه درگير تلاش براى ايجاد يك خانواده مستحكم و پر محبت باشند ، اين را اذعان خواهند كرد ، پيوندهاى پايدار خانوادگى كه بتواند در برابر خوب و بد زندگى مقاومت كند ، به ميزان وسيعى بر مبناى تلاشهاى نوع دوستانه ساخته مىشود . اين تلاشها همواره آسان و لذتبخش نيست . مادران و پدران به طور مداوم تلاشهاى فداكاران چشمگيرى را صرف خدمترسانى به فرزندان خود مىكنند ، اما در فرهنگ ما به هيچ وجه اين كار مورد حمايت قرار نمىگيرد .
پدران و مادران بدرفتار مسلماً زخمهاى ژرف و ماندگارى در وجود كودكان ايجاد مىكنند كه تا دوران بزرگسالى آنها نيز آثارشان باقى است . هيچگاه تمام والدين خوب نبودهاند و خوب نخواهند بود . والدگرى متشكل از مجموعهاى از وظايف بسيار پرچالش است . اما محكوم كردن بيشتر والدين و در نتيجه تضعيف نقش و عملكرد بىبديل آنها ، موجب تحكيم فردگرايى خودپرستانهاى مىگردد كه در حال حاضر بر آمريكا حاكم شده است .
هامش
( 1 )- Dr . Susan Forward , Toxic Parents : Overcoming Their Harmful Legacy and Reclaiming Your Life ( New York : Bantam , 1998 ) , p . 175 .