جهانبينى ما را مشخص مىنمايد . بخشى از اين قدرت در ويژگيهاى داستانسرايانه آن نهفته است . بنا به سخن مرى آن گلندون ، استاد دانشكده حقوق دانشگاه هاروارد ، قوانين و سياستهاى ما « ديدگاههاى خاصى را در باره اينكه ما از كجا مىآييم ، اكنون كجا هستيم و مىخواهيم كجا برويم » شرح مىدهد . « 1 » همانگونه كه ما اكنون عميقاً آن را لمس مىكنيم ، قوانين و سياستهاى ما در مورد خانواده به گونه شگفتانگيزى براى هنر و مهارت والدگرى ويرانگر است . آنها داستان بازارهاى بىمهار در كشورى پولپرست را حكايت مىكنند ؛ كشورى كه به طور روزافزون نسبت به عملكرد غيرسوداگرانه والدين غفلت مىورزد . آنها داستان فردگرايى افسار گسيخته در ميان مردمى خودمحور و خودپرست را حكايت مىكنند كه نمىتوانند دارايىهاى بىمانند و گرانبهاى دلبستگى والدين به فرزندان را درك كنند . روح اين داستان بىتفاوتى و حتى تحقير است و هجمه آن كوچك شمردن پدران و مادران و تضعيف توانايى آنها براى ساختن آشيانهاى است كه براى كشور ما اهميت حياتى دارد .
اين داستان ، زشت اما بسيار تأثيرگذار است ، زيرا ما فقط درباره كوتاهى خود در حمايت از دستهاى از برنامهها سخن نمىگوييم ، بلكه از كوتاهى خود در احترام قائل شدن ، افتخار كردن و بزرگداشت والدين كه به خودى خود داراى تأثير چشمگيرى است ، نيز مىگوييم . چرا هنگامى كه قوانين و سياستهاى ما همواره در حال القاى اين مطلب است كه صرف انرژى از
هامش
( 1 ). Mary Ann Glendon , Abortion and Divorce in Western Law ( Cambridge , Mass . : Harvard University Press , 1987 ) , p . 142 .