تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جنگ عليه والدين ( فارسى ) — صفحة 149

مساهمون:

ص١٤٩

فصل پنجم : فرهنگ متداول مسموم

نمايش‌هاى گفتمان « 1 » « گروه درمانى براى توده‌ها به بهايى كه همه مىتوانند از عهده آن برآيند » ناميده شده است و نيروى پرقدرتى در فرهنگ ما دارد . به طور متوسط در طول هفته حدود 10 ميليون آمريكايى نمايش اوپرا وينفرى « 2 » را مىبينند ، در حالى كه مجموع اين گونه برنامه‌ها روزانه حدود 50 ميليون بيننده دارد . « 3 » در يك دوره سه‌هفته‌اى در تابستان 1997 در تلاش براى درك اثرات اين برنامه‌ها بر والدين ، آنها را مورد بررسى و مطالعه قرار داديم . عنوان چند نمونه از اين برنامه‌ها چنين است : « زنان جوانى كه مىگويند از شيوه لباس پوشيدن والدين خود شرمنده مىشوند » ؛ « والدينى كه جاسوسى نوجوانان خود را مىكنند » ؛ « مردانى كه پدر بودن خود را انكار مىكنند » ، و « من دوست‌پسر دختر دوازده ساله‌ام را
هامش
( 1 )- talk showبرنامه‌هاى گفتگوى تلويزيونى كه در آنها اعضاى خانواده‌ها به بيان مسائل داخلى خود با ذكر جزئيات آن مىپردازند و مجرى برنامه نيز به عنوان درمانگر راهنمايىهايى ارائه مىكند . ( 2 )- Oprah Winfreyنام يكى از نمايش‌هاى گفتمان ( 3 )- Steven D . Stark , Glued to the Set : The 60 Television Shows and Events that Made Us Who We Are Today ( New York : Free Press , 1997 ) , p . 280 , 277 .