بيشتر است . « 1 » شمارى از تغييرات كوچكتر در مقررات مالياتى نيز عليه والدين عمل مىكند .
سياستهاى مسكن به ضرر خانواده
سياستهاى مسكن ما نيز در تقابل با خانوادههاى داراى فرزند است . رونالد ريگان « 2 » ، در روزهاى اوليه دوران رياستجمهورى خود ، هنگامى كه شمار خانوادههاىِ جديدِ بهرهمند از ياران اجاره بها را به طور ناگهانى از 400000 به 40000 كاهش داد ، با توفانى از انتقاد روبهرو گرديد . اما با نگاه به وقايع بعدى ، اين امر بسيار كريمانه به نظر مىرسد . پرزيدنت كلينتون « 3 » ، درست پس از انتخابات 1996 ، شمار خانوادههاى جديدى را كه يارانه اجارهبها دريافت مىكردند ، به صفر رساند . به نظر مىرسد كلينتون ، مصمم است « دست به تجديدنظر بىسابقهاى در قرارداد اجتماعى بزند » « 4 » . از سال 1996 ، دولت فدرال به طور اساسى برنامه تسهيل دستيابى خانوادههاى كمدرآمد به مسكن را تعطيل كرده است . « 5 »
اين گونه نيست كه خانوادهها نياز به كمك ندارند . دو دهه افزايش اجارهبها و كاهش دستمزدها ، شمار بىسابقهاى از افراد را به وجود آورده است كه يا فاقد مسكن هستند يا در آستانه از دست دادن مسكن قرار دارند .
هامش
( 1 ). The Economist , Oct . 18 , 1997 , p . 28 .( 2 ). Ronald Reaganچهلمين رئيس جمهور آمريكا از سال 1981 تا 1989
( 3 ). Bill Clintonچهل و دومين رئيس جمهور آمريكا از سال 1993 تا 2001
( 4 ). Jason DeParle , " Slamming the Door " , New York Times Magazine , Oct . 20 , 1996 , p . 52 .( 5 ) 6 . گفتنى است كه اين كتاب در زمان رياست جمهورى كلينتون نوشته شده است .