گفتار چهارم : حق رفاه
منشأ اين حق ، حكمى است كه در ضمن نامهء على عليه السّلام به قاضى اهواز آمده است : « دستور بده زندانيان را شبها به فضاى باز زندان بياورند تا گردش كنند و قدم بزنند . » « 1 »
بعضى از فقها گفتهاند : امام به دقت و با كمال انصاف ، امور معيشتى و ديگر نيازهاى زندانيان را در نظر مىگيرد و به خوبى آنان را اداره مىكند . « 2 »
برخى از معاصران گفتهاند : لازم است امام ، نيازهاى كلّى زندانيان از قبيل امور معيشتى ، دارو ، تهويهء خوب زندان و لباسهاى تابستانى ، را برآورده كند . يكى از متفكران مىگويد : ساختمان زندان بايد مناسب و داراى وسائل گرمازا و خنككننده باشد ، تا زندانى كاملا در آسايش باشد . « 3 »
اين مطلب از آنجا فهميده مىشود كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله زندانيان را در خانههاى معمولى كه مردم در آن زندگى مىكردند و همه امكانات داشت ، جا مىداد . آن حضرت ، اسيران جنگى را - كه حكمشان قتل بود - در خانههاى معمولى زندانى كرد ، در ميان صحابه تقسيم كرد تا در خانههاى خود نگه دارند و در برخى موارد آنان را در يك خانه زندانى مىكرد ؛ چنانكه چند تن از آنان را در خانهء زنى از بنى نجار زندانى كرد . « 4 »
هامش
( 1 ) - دعائم الاسلام ، ج 2 ، ص 532 .
( 2 ) - احكام السجون ، ج 134 ، ص 117 ؛ موارد السجن ، ص 498 .
( 3 ) - احكام السجون ، ج 134 ، ص 117 ؛ موارد السجن ، ص 117 .
( 4 ) - احكام السجون ، ص 117 ؛ موارد السجن ، ص 499 .