گفتار سوم : حق ملاقات با نزديكان
از آنچه قاضى نعمان مصرى از روايت على عليه السّلام آورد ، برمىآيد كه نمىشود مانع رابطه و ملاقات با زندانى شد ؛ در اين روايت آمده است :
« على عليه السّلام فرمود : مانع كسانى نشو كه براى زندانى غذا يا آب يا لباس و يا فرش مىآورند ، ولى مگذار افرادى كه راههاى شيطانى را به او مىآموزند با وى ملاقات كنند » . « 1 »
از كلمات برخى از فقهاى معاصر فهميده مىشود ملاقات با زندانى جايز است ، جز زندانيانى كه قاضى مىخواهد نسبت به آنان سختگيرى كند و نداشتن ملاقات ، باعث تنبيه و اصلاح آنان مىشود . « 2 » بعضى از فقهاى اهل سنت نيز تصريح كردهاند مانعى براى ملاقات دوستان و خويشان زندانى نيست . « 3 »
ممكن است گفته شود : اگر ملاقات با شدّت عمل - كه در برخى از موارد لازم است - منافات داشته باشد ، زندانى حق ملاقات ندارد ؛ مانند ملاقات كسى كه از اداى دين سرپيچى مىكند و ملاقات زن مرتدّ . « 4 »
هامش
( 1 ) - دعائم الاسلام ، ج 2 ، ص 532 .
( 2 ) - ولاية الفقيه ، ج 2 ، ص 446 .
( 3 ) - المبسوط للسرخسى ، ج 20 ، ص 90 ؛ بدائع الصنائع ، ج 7 ، ص 14 ؛ ردّ المختار ، ج 4 ، ص 314 .
( 4 ) - موارد السجن ، ص 498 .