2 -
حضرت باقر عليه السّلام ( در تفسير گفتار خداى تعالى ) : « آنان كه آميختند كردارى نيك را با كردارى بد » ( سورهء توبه آيه 102 ) فرمود : آنان مردمى مؤمن بودند كه در ايمانشان گناهى پديد آوردند كه مؤمنين آن گناهان را بد ميدانستند و ناخوش داشتند ، پس اينانند كه اميد ميرود خداوند توبهشان را بپذيرد .
باب در بيان حال أصناف مخالفين و قدريه و خوارج و مرجئه و اهالى شهرها و بلاد
1 -
مردى از حضرت صادق عليه السّلام حديث كند كه فرمود : خدا لعنت كند قدريه را ، خدا لعنت كند خوارج را ، خدا لعنت كند مرجئه را ، خدا لعنت كند مرجئه را گويد : من عرضكردم : قدريه و خوارج را هر كدام يك بار لعنت كردى ، و اينان را ( يعنى مرجئه ) را دو بار ؟ فرمود : اينها ميگويند : كشندگان ما مؤمنند ، پس دامنشان تا روز قيامت به خون ما آلوده است ، همانا خداوند در كتاب خود از مردمى حكايت كند كه ( گفتند ) :
« هرگز ايمان بپيامبرى نياوريم تا براى ما قربانى بياورد كه آتش آن را بخورد بگو همانا آمد شما را پيامبرانى پيش از من با نشانهها و با همان كه گفتيد پس چرا كشتيد آنها را اگر راستگويانيد » ( سوره آل عمران آيهء 183 ) فرمود : ميانهء كشندگان و گويندگان ( به اين حرف ) پانصد سال فاصله بود و خداوند كشتن را به آنان نسبت داده براى اينكه بدان چه آنها ( يعنى كشندگان ) كردند راضى بودند .
شرح
- قدريه در روايات بر جبرى و تفويضى هر دو اطلاق شده و در اينجا مقصود دومى است