تخطي إلى المحتوى الرئيسي

علل الشرايع ( فارسي ) — صفحة 211

مساهمون:

ص٢١١
شما را فضيلتى بر آنها نيست . آن حضرت فرمود : سؤال كن آنچه را كه بخاطرت رسيده ، عرضكرد خبر دهيد به من هر گاه شخصى بخوابد روح او كجا ميرود ، و چگونه است كه در بعضى اوقات مردى متذكر مىشود مطلبى را و يا فراموش مىكند آن را ، و چگونه مىشود كه طفل شبيه بعمو و يا دائى خود ميگردد . حضرت امير المؤمنين عليه السّلام توجه نمود به فرزند خود حضرت امام حسن عليه السّلام و فرمود جواب او را بگو . آن حضرت فرمود : اينكه پرسيدى اگر شخصى بخواب رفت روح او كجا ميرود : بدان روح ( حيوانى ) انسان متعلق بباد است و باد تعلق به هوا دارد ، پس روح انسان در هوا معلق است تا وقتى كه صاحب روح حركت كند كه بيدار شود از خواب ، و اگر خداوند بروح اذن دهد كه به صاحبش برگردد ، روح جذب كند باد را و جذب نمايد باد هوا را پس روح برگردد و در بدن صاحبش ساكن شود ، و اگر خداوند اذن ندهد بروح كه به صاحبش برگردد جذب كند هوا باد را و جذب نمايد باد روح را و به صاحبش برنگردد ( و صاحبش بميرد ) تا وقتى كه خداوند زنده فرمايد او را « 1 » . و اينكه گفتى چگونه به ياد مرد مىآيد مطلبى را كه فراموش نموده و يا فراموش مينمايد مطلبى را كه در خاطر داشته بدان قلب انسان در حقه اى قرار گرفته و به روى آن حقه پرده ايست و اگر صلوات بفرستد بر محمد و آل او صلوات تام و تمامى ( كه بگويد أللهم صل على محمّد و آل محمّد و عجل فرجهم ) * ) پرده برداشته مىشود و قلبش روشن ميگردد و بيادش مىآيد آنچه را
هامش
« 1 » براى همين علت است كه فرموده‌اند : مؤمن شب كه خوابيد ديگر اميد بيدار شدن را ندارد . و فرموده است حضرت صادق عليه السّلام شيعهء ما نيست كسى كه بخوابد و وصيت نامه او زير سرش نباشد ، زيرا اگر بميرد بدون وصيت مرده و « من مات بلا وصية مات ميتة الجاهلية » هر كه بدون وصيت بميرد همانند مردمان زمان جاهليت مرده ، يعنى از اسلام خارجست .