و آماده براى آخرت گرديد ) خطاب بچهل سالگانست و بعضى گفتهاند خطاب به هيجده سالهها است .
و اينكه حضرت زكريا فرموده :
وَ قَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا
« 1 » يعنى تجاوز از شصت سال شده عمر من و به حد كبارت رسيدهام و مرگ من نزديك گرديده .
هم چنان كه ملكى است كه ندا مىكند اى شصت سالگان خود را جزو رفتگان بدانيد . و هم گفتهاند بعضى از بزرگان كسى كه باوّل شصت سالگى رسيد أجل او بسيار نزديكست .
شاعر ميگويد :
تزوّد من الدّنيا فانّك لا تبقى * و خذ صفوها لمّا صفت ودع الزلقا
فلا تأمننّ الدهر إنّى أمنته * فلم يبق لى خلّا و لم يبق لى خلفا « 2 »
زاد و توشه برگير از دنيا زيرا در او باقى نخواهى ماند و وابگذار آنچه كه تو را مغرور ميسازد و ميلغزاند و ايمن از روزگار مباش چنان كه من ايمن شدم نه دوستى براى من و نه آثارى از من باقيماند .
و ديگرى گفته :
تزوّد من الدّنيا فانّك راحل * و بادر فانّ الموت لا شك نازل
و إنّ امرء قد عاش ستّين حجة * و لم يتزوّد للمعاد فجاهل
زاد و توشه برگير از دنيا زيرا از دنيا خواهى رفت ، و شتاب كن به كار نيك زيرا مرگ بدون شك فرا ميرسد ، و چنانچه مردى شصت سال عمر نمود و براى آخرتش بهره و نصيبى تهيه نكرد سخت در جهالت است
هامش
( 1 ) . 9 - مريم
( 2 ) . گذشت اين شعر در صفحهء 69 با كمى اختلاف