در سرحدات سوريه حكمفرما نخواهد شد ، و همين رفتار سرد سلاطين مملوك سياست خارجى احمد را محكوم به شكست مىكرد .
در سياست داخلى نيز تغيير دين براى فرمانرواى مغول سودى نداشت ، چون بيشتر مغولان نسبت به اسلام بدبين بودند ، و اين بدبينى و عدم تمايل را به احمد منتقل كردند . سركردهء اين گروه ارغون فرزند اباقا بود ، كه با انتخاب عمويش به مقام ايلخانى حقوق خويش را پايمال شده مىديد ، و با تأكيد ايمان خود به دين بودا مىكوشيد ، تا استفادهء سياسى برد . ستيزه با ارغون بر سراسر دوران فرمانروائى احمد سايه افكند و اجازه نداد ، كه علاوه بر مذاكرات با مصريان ، كه شايد موجب عدم دخالت دولت مملوك در اغتشاشات داخلى ايران شده بود - ممكن است علل ديگرى براى اين عدم دخالت وجود داشته باشد - در سياست خارجى اقدامات ديگرى كند . در ادارهء سياست داخلى شمس الدين جوينى همكيش وى ، كه او را از زندان آزاد و به منصب خويش بازگردانيده بود ، با وفادارى كامل او را يارى مىكرد « 1 » . مجد الملك دشمن سرسخت ، شمس الدين را به داشتن ارتباط پنهانى با ارغون متهم كرد ، و در 8 جمادى الاول 681 او را به قتل رساندند « 2 » .
در آغاز گمان مىرفت ، كه به زودى ميان احمد و ارغون جنگ درگيرد .
شاهزاده ارغون بىآنكه خود را پاىبند بيعتى داند ، كه در 26 محرم 681 با احمد كرده بود ، به بين النهرين وارد گشت و عليه عم خويش درصدد طرح توطئه برآمد « 3 » .
علاء الدين جوينى به علت دخالتهاى بىجاى ارغون و پيوستن گروهى از عمال ديوان به وى ، و هرجومرج حاصله از اين جريان در 4 ذيحجهء 681 به سكتهء قلبى درگذشت « 4 » .
اما چون ارغون براى قيام مسلحانه موقع را مناسب نمىديد ، به مازندران بازگشت و
هامش
( 1 ) - وصاف / هامر ج 1 : 221 - 219 ؛ ابن فوطى 419 ؛ ميرخواند ج 5 : 98 .
( 2 ) - مستوفى ج 1 : 584 ؛ ابن فوطى 417 ، 419 .
( 3 ) - رشيد الدين / وين 228 ر ؛ وصاف / هامر ج 1 :
242 - 239 .
( 4 ) - ابن فوطى 423 ؛ ميرخواند ج 5 : 100 ( بجاى سال 681 اشتباها 671 ) .