جاده ساخته شد « 1 » .
با وجود تمام كوششها وضع دستگاه پست در فرمانروائى ايلخانان بهتر از سازمانهاى ديگر نبود : گرچه مبالغ هنگفتى پول صرف اين سازمان مىشد ، با اين همه وضع آن آشفته بود . در برخى از ايستگاهها حتى ممكن نبود ، كه دو رأس اسب براى ايلچيان بيابند . پولها همانطور كه متداول بود ، به جيب مأموران دولت ريخته مىشد . به اين ترتيب ايلچيان ناگزير بودند ، كه مواد غذائى و اسب مورد لزوم را به زور از مردم بگيرند ، و يا آنكه به همراه داشته باشند . ايلچيان از اين وضع ناراضى نبودند ، چه در اين صورت فرصت بسيار مناسبى براى غارتگرى به آنان داده مىشد .
آنها در طول راه از مناطق ثروتمند مىگذشتند ، و حتى المقدور اموال مردم ستمديده را غارت مىكردند . در نتيجه جادهها روزبهروز ويرانتر شد ، و در رساندن اخبار تأخير فراوان حاصل آمد .
عامل ديگرى نيز به تشديد اين نابسامانى كمك مىكرد ، به اين معنى كه با وجود فرامين صريح ايلخان شاهزادگان و همسران ايلخان ، سرداران و صاحبمنصبان دولت ، امراء ، باسقاقان و حتى مأموران معمولى دولت به خود اجازه مىدادند ، كه ايلچيان خاصى اعزام دارند ، و اين ايلچيان طبعا انتظار داشتند ، كه با آنان نيز چون ايلچيان فرمانروا رفتار شود . به اين ترتيب اتفاق مىافتاد ، كه 100 يا 200 تن ايلچى در آن واحد در نقطهاى گرد مىآمدند ، و به زور در خانهء مردم جاى مىگرفتند و خدمهء آنها دست به چپاول و دزدى مىزدند . به اين سبب ورود اين ايلچيان به محل موجب وحشت فراوان مىگرديد .
كسبوكار ايلچيان آنچنان رونق گرفت ، كه حتى بزرگان مغول مىكوشيدند ، تا فرزندان خود را نزد شاهزادگان به ايلچيگرى بگمارند و مغولان مستمند نيز
هامش
( 1 ) - رشيد الدين / بلوشه ج 2 : 604 .