رسيدند ، نسبت به ايشان نيكى فرمود و بر آنها جامه پوشاند . و چون صحبت از مجدىّ به ميان آمد فرمود : نمىدانستم كه چنين نيك نفس و فرخنده كردار است . و يا فرمود :
چنين كار آمد باشد .
عبد الرحمن بن عياش برايم روايت مىكرد كه پيامبر ( ص ) پيش از آنكه خود به جنگ بدر بروند ، هيچيك از انصار را براى جنگ اعزام نفرمود . چه مىپنداشت كه آنها فقط در مدينه آن حضرت را يارى خواهند داد ، و اين مطلب ثابت شده است .
سرّيهء عبيدة بن حارث در رابغ
پيامبر ( ص ) در ماه شوال و آغاز هشتمين ماه هجرت ، پرچم را به عبيدة بن حارث سپرد تا به رابغ - كه با جحفه ده ميل فاصله دارد و در راه قديد است - عزيمت كند .
عبيده با شصت سوار بيرون رفت و در كنار آبى كه نامش احياء بود ، در دشت رابغ ، با ابو سفيان بن حرب كه دويست نفر همراهش بودند برخورد كرد . نخستين كسى كه در اسلام تير به دشمن انداخت سعد بن ابى وقاص بود كه در اين جنگ تيردان خود را گشود و جلو رفت و ياران او برايش سپر گرفتند و او تمام تيرهايش را پرتاب كرد و با هر تير كسى را مجروح ساخت . گويند در تيردان او بيست تير وجود داشت و هر تير كه رها مىكرد به انسان يا حيوانى اصابت مىكرد و مجروحش مىساخت . در آن روز تير ديگرى در سپاه مسلمانان وجود نداشت . به هر حال ، پس از آن ، ديگر براى جنگ شمشير نكشيدند و در برابر يك ديگر صف نبستند و چون همان تير اندازى و رويارويى تمام شد ، هر يك از دو گروه به جايگاه خود بازگشتند . ابن ابى سبره از مهاجر بن مسمار برايم نقل كرد كه سعد بن ابى وقاص گفته بود : تمام شصت نفر همراه عبيده از مهاجران قريش بودند . سعد گويد : به عبيده گفتم : اگر آنها را تعقيب و دنبال كنيم همه را خواهيم گرفت ، زيرا آنها با ترس گريختند . ولى عبيده از اين پيشنهادم پيروى نكرد و همگى به مدينه برگشتيم .
سرّيهء سعد بن ابى وقاص در خرّار
پيامبر ( ص ) در ماه ذى القعده و آغاز نهمين ماه هجرت ، پرچمى به