تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 90

مساهمون:

ص٩٠
( 1 ) خدايا مرا و او را بيامرز و بهتر از او به من ارزانى دار . ابو معاويه ضرير به جاى بهتر از او پسنديده‌تر از او و عبيد اللّه بن موسى نكوتر از او نقل كرده‌اند . « 1 » ام سلمه مىگفته است من همانگونه كه رسول خدا فرموده بود گفتم و خداوند بهتر از ابو سلمه يعنى حضرت ختمى مرتبت را به من ارزانى فرمود . معن بن عيسى ، از مالك بن انس ، از ربيعة بن عبد الرحمان ، از ام سلمه ما را خبر داد كه مىگفته است * از رسول خدا شنيدم مىفرمود به هر كس مصيبتى برسد و همان گونه كه خداوند فرمان داده است انا للّه و انا اليه راجعون بگويد و عرضه دارد بار خدايا مرا در سوگم پاداش بده و بهتر از آن را بهره من قرار بده ، خداوند نسبت به او همانگونه رفتار مىفرمايد ، ام سلمه مىگفته است چون ابو سلمه درگذشت گفتم چه كسى براى من بهتر از ابو سلمه پيدا مىشود ، و آن سخن را به حق تعالى عرض نمىكردم ولى سرانجام گفتم و خداوند به جاى ابو سلمه رسول خود را جانشين او فرمود كه ام سلمه را به همسرى برگزيد . محمد بن مصعب قرقيسانى ، از ابو بكر بن عبد اللّه بن ابى مريم ، از ضمرة بن حبيب ما را خبر داد كه مىگفته است * حضرت رسول براى تسليت گفتن به ام سلمه در مرگ شوهرش ابو سلمه به خانهء او رفت و دعا فرمود و عرضه داشت پروردگارا اندوهش را بزداى و سوگش را جبران فرماى و بهتر از آن را بر او ارزانى دار . گويد خداوند اندوه ام سلمه را زدود و سوگ او را جبران فرمود و بهتر از ابو سلمه به او ارزانى داشت كه رسول خدا او را به همسرى برگزيد . عفان بن مسلم ، از حماد بن سلمه ، از ثابت بنانى ما را خبر داد كه مىگفته است * پسر عمر بن ابى سلمة در منى از گفتهء پدرش مرا خبر داد كه مادرش ام سلمه مىگفته است ابو سلمه مىگفت رسول خدا فرمود به هر كس از شما مصيبتى رسيد انا للّه و انا اليه راجعون بگويد و عرضه دارد پروردگارا مصيبت خود را در پيشگاه تو حساب و تحمل مىكنم ، مرا در اين مصيبت پاداش بده ، ام سلمه مىگويد مىخواستم عرضه بدارم خدايا به از او به من عنايت فرماى ولى با خود مىگفتم چه كسى بهتر از ابو سلمه فراهم مىشود ، و همواره با خود ستيز مىكردم و سرانجام گفتم و از خداوند مسئلت كردم . گويد چون مدت عده ام سلمه سپرى شد ابو بكر از او خواستگارى كرد و ام سلمه تقاضايش را نپذيرفت ، سپس عمر از او
هامش
( 1 ) نشانه‌يى از دقت محدثان است در نقل الفاظ حديث كه هر چند از لحاظ معنى فرق چندانى ندارد ولى امانت در لفظ حفظ شود .