( 1 ) خزيمه بود . خزيمة بن ثابت در جنگ صفين همراه على بن ابى طالب عليه السّلام بود و در همان جنگ كه در سال سى و هفتم هجرت بود شهيد شد و كنيهاش ابو عمارة بوده است .
عمير بن حبيب
ابن حباشة بن جويبر بن عبيد بن غيان بن عامر بن خطمه . مادرش ام عمارة است و او همان جميله دختر عمرو بن عبيد بن غيان بن عامر بن خطمه است .
عفان بن مسلم از حماد بن سلمه ، از ابو جعفر خطمى ، از پدرش ، از جدش عمير بن حبيب بن خماشه و عفان اين كلمه را خماشة مىگفت ، نقل مىكند كه مىگفته است * ايمان افزونى و كاهش مىيابد . به او گفته شد فزونى و كاستى ايمان چگونه و چيست ؟ گفت : هر گاه خدا را ياد مىكنيم و از او مىترسيم اين فزونى ايمان است و هر گاه غافل مىشويم و فراموش مىكنيم و تباهى بار مىآوريم كاستى ايمان است . عفان مىگويد : پس از اين شنيدم كه حماد در سلسله سند شك و ترديدى داشت و مىگفت : از عمير بن حبيب . من گفتم : از پدرش و از جدش . گفت : آرى چنين مىپندارم كه از پدرش ، از جدش .
عمارة بن اوس
ابن خالد بن عبيد بن امية بن عامر بن خطمه . مادرش صفيه دختر كعب بن مالك بن غطفان از خاندان ثعلبة است . فرزندان عماره عبارتاند از : صالح كه كنيهاش ابو و اصل بوده است و رجاء و عامر كه مادرشان كنيزى بوده است و عمرو زياد و ام خزيمه كه مادر آنان هم كنيزى بوده است .
فضل بن دكين از قيس بن ربيع ، از زياد بن علاقه ، از عمارة بن اوس انصارى نقل مىكند كه مىگفته است * يك ركعت از نماز عشا را گزارده بوديم و در همان حال كه در نماز بوديم مردى بر در مسجد ايستاد و گفت : نمازگزاردن روى به كعبه شد . پيشنماز ما در همان حال به جانب كعبه برگشت و زنان و مردان و كودكان هم همان كار را كردند .