هامش
« دوزى دانشمند معروف » چنين مىگويد : در حقيقت براي يك نفر اروپائى محقق محال است كه براستى گفتار وپاكى محمّد صلّى اللّه عليه وآله ايمان نياورد واعتراف ننمايد كه اين مرد از روى كمال صدق واز روى عقيدة عمر خود را در راه نشر تعاليم خداوندى كه مأمور ابلاغ آنها بود صرف نموده است .
« ادوار مونتيه رئيس دانشگاه ژنو » ميگويد : محمّد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم پيغمبر بود بهمان معنى كه قدماء بني إسرائيل مىگويند أو از يك عقيدهء خالص كه هيچ بستگى با بتپرستى نداشت دفاع مىكرد ، تمام سعى وكوشش اين مرد براي نجات دادن ملتش از يك دين بىمعنى وبىاعتبارى بود مىخواست آنها را از منجلاب فساد اخلاق ، وپستى عادات ، وفساد عقيدة نجات دهد ، بنابراين ممكن نيست در راستى واخلاص وشور خداپرستى كه سراسر وجودش را فراگرفته بود شك آورد .
« لوئى توماس » گويد : براستى ممكن نيست زندگانى تاريخي محمّد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم را بهتر از آنچه خداوند تعريف كرده است معرفى نمود ، خداوند عالم دربارهء پيغمبر خود مىفرمايد :وَما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَمنظور ما از فرستادن تو جز اين نبود كه براي عالميان رحمتي باشى .
« مسيو سيمر » فرانسوى گويد : كسى كه سفاهت دامنگيرش شود وراستى محمّد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم را انكار كند ، بدون آنكه قضية را مطالعه وبررسى كند حكم داده است .
« جانين » كه از بزرگترين شاعران آلمانى است گفته است : اگر اسلام همان باشد كه تعريف آن را شنيدهايم پس همه مسلمان هستيم ، وبسيار ناداني وبىشعورى است كه انسان بخواهد از مغز وفكر ناچيز خود ميزاني براي آن جهان واحوالش بسازد ، چه بهتر آن است كه اقرار نمايد بر اينكه جهان وعالم تكوين داراى يك قانون ونظم عادلانه است . واگر عقل وادراك كسى به آن نرسد دليل انكار نيست ، وبايد اقرار كند كه نيكى وصلاح ، أساس جهان وروح وجود است وسود بردن مغز وميوه زندگى است .
آرى بر أو واجب است اين را بداند وبآن معتقد باشد ، وبا كمال آرامش وپرهيزكارى پيرو آن باشد .
« دوزى » دانشمند معروف گويد : آيا در قدرت مورخين امروزى است كه در آن تصوير بىمانندى كه محمّد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم از خداوند عالم مينمود نقص وخطائى مشاهده كنند ، وآيا كسى ميتواند آن مناظر ومظاهر دلفريب محمّدى را براي ما بياورد ومانند آن أفكار عالي كه از ميان سنگهاى خارا گوش بشر را نوازش داد ايجاد كند ؟ ! براستى اين فكر عالي واين -