تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 422

مساهمون:

ص٤٢٢
* پيامبر ( ص ) خون گرفت و مزد خون‌گير را بيشتر از اندازه معمولى عنايت كرد . هاشم بن سعيد بزاز از ابن لهيعه ، از موسى بن عقبه ، از بشر بن سعيد و زيد بن ثابت نقل مىكند * پيامبر ( ص ) در حياط مسجد خون گرفت ، اين خبر از طريق محمد بن معاويه نيشابورى هم با همين اسناد نقل شده است . حسن بن موسى اشيب از ثابت بن يزيد ، از هلال بن خباب ، از عكرمة ، از ابن عباس نقل مىكند * پيامبر ( ص ) در ماه حرام به مناسبت يك لقمه كه از گوسپند مسموم آن زن يهودى خيبرى خورده بود خون گرفت ، و همواره از اثر آن مسموميت ، بيمار گونه بود و شكايت مىفرمود . نصر بن باب از حجاج ، از عطا نقل مىكند * رسول خدا ( ص ) در ماه حرام خون گرفت . هاشم بن قاسم و ابو جعفر رازى و احمد بن عبد الله بن يونس از مندل ، و هر دو از يزيد بن ابو زياد ، از مقسم ، از ابن عباس نقل مىكنند * پيامبر ( ص ) در ماه حرام و در حالى كه روزه بود خون گرفت . يحيى بن اسحاق بجلى هم از ابن عباس روايت خون گرفتن رسول خدا در حالت روزه را نقل كرده است . سعيد بن سليمان و عباد بن عوام از ابو السوار سلمى ، از ابو حاضر ، از ابن عباس نقل مىكند * پيامبر ( ص ) در حال احرام - براى حج و عمره - خون گرفت . همين سعيد با سلسله اسناد ديگرى هم اين روايت را نقل مىكند . حكم بن موسى و قاسم بن خارجة از يحيى بن حمزة ، از نعمان بن منذر ، از قول عطاء و مجاهد و طاوس ، از ابن عباس نقل مىكند * پيامبر ( ص ) در حالت احرام براى تسكين درد خون گرفت و از ابن عباس پرسيدند آيا پيامبر ( ص ) به دندانهاى خود مسواك مىزد ؟ گفت : آرى . [ 1 ] اسود بن عامر و اسحاق بن عيسى از جرير بن حازم ، از قتادة ، از انس بن مالك نقل مىكردند كه مىگفته است * پيامبر ( ص ) معمولا سه شاخ خون مىگرفت ، دو شاخ از ناحيه پشت گردن و يك شاخ از پشت .
هامش
[ 1 ] علامه حلى ، در مختصر النافع ، چاپ اسدى ، تهران ، 1387 هجرى ، ص 109 ، مىگويد در مورد خون گرفتن و خاراندن بدن در احرام دو قول است و قول بهتر كراهت آن است . م .