تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 353

مساهمون:

ص٣٥٣
( 1 ) اخلاق او همان اخلاق قرآنى بود و پيامبر ( ص ) شبها نماز شب مىگزارد و مىخوابيد ، روزه مىگرفت و روزه مىگشود و با زنان خود گرد مىآمد . عفان بن مسلم از عبد الوارث بن سعيد ، از ابو التيّاح ، از انس نقل مىكند كه مىگفته است * رسول خدا ( ص ) نيكو خلق‌ترين مردم بود . يزيد بن هارون و اسحاق بن يوسف ازرق هر دو از زكرياء ، از ابو اسحاق ، از ابو عبد الله جدلى نقل مىكند كه مىگفته است * از عايشه پرسيدم اخلاق پيامبر ( ص ) در خانه چگونه بود ؟ گفت : از همهء مردم نيك خلق‌تر بود نه دشنام مىداد و نه ياوه‌گو بود و نه در كوچه و بازار اهل هياهو ، بدى را با بدى پاداش نمىداد بلكه عفو مىفرمود و گذشت مىكرد . عبد الله بن نمير و محمد بن عبيد طنافسى هر دو از اعمش ، از شقيق ، از مسروق ، از عبد الله بن عمر نقل مىكردند كه مىگفته است * پيامبر ( ص ) دشنام دهنده و ياوه‌گو نبود . عبد الله بن يزيد مقرئ از ليث بن سعد ، از ابو عثمان وليد بن ابو الوليد ، از سليمان بن خارجة بن زيد بن ثابت نقل مىكرد * تنى چند پيش زيد بن ثابت رفتند و گفتند : دربارهء اخلاق رسول خدا براى ما سخن بگو . گفت : چه براى شما بگويم ، من همسايه‌اش بودم هر گاه بر او وحى نازل مىشد پيام مىداد به حضورش مىرفتم و مىنوشتم ، اگر ما دربارهء دنيا صحبت مىكرديم او هم با ما هم صحبت مىشد و چون به ياد غذا و خوراك مىافتاديم او هم با ما همعقيده بود ، آيا براى همهء اين موارد برايتان بگويم ؟ يعلى بن عبيد طنافسى [ 1 ] و عبد الله بن نمير همدانى هر دو از حارثة بن ابو الرجال ، از عمره نقل مىكردند كه * از عايشه پرسيده است پيامبر ( ص ) هنگامى كه در خانه بود چگونه بود و عايشه گفته است ملايم‌تر و گرامىترين مردم بود ، او هم مردى چون مردان شما بود با اين تفاوت كه همواره لبخند بر لب داشت . وهب بن جرير بن حازم و عفان بن مسلم و عمرو بن هيثم مىگفتند شعبه از حكم ، از ابراهيم ، از اسود نقل مىكرد كه * به عايشه گفته است پيامبر ( ص ) در خانه‌اش چگونه رفتار مىكرد ؟ و عايشه گفته است كه كارهاى خانوادهء خود را رو به راه مىكرد و به هنگام نماز بيرون مىشد و نماز مىگزارد .
هامش
[ 1 ] . طنافس ، جمع طنفسة به معنى بوريا و حصير است ، برخى آن را معرب دانسته‌اند ، لا بد اين اشخاص داراى اين شغل بوده‌اند . - م .
الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 353 | محمود مهدوى دامغانى / ابن سعد