تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 255

مساهمون:

ص٢٥٥
( 1 ) رسولش خواهد بود و سرزمينهايى كه تسليم ايشان شوند از آنان خواهد بود به اندازه مسافتى كه در يك شبانه‌روز گوسپند مىپيمايد . و اين امان نامه را زبير بن عوام نوشت . گويند ، رسول خدا براى عامر بن اسود بن عامر بن جوين طائى فرمانى نوشت كه تمام سرزمين و آبهاى مناطق طى كه مسلمان شوند در صورت به پا داشتن نماز و پرداخت زكات و دورى جستن از مشركان در اختيار او و قومش خواهد بود . و اين فرمان را مغيره نوشت . گويند ، پيامبر ( ص ) براى كسانى از طايفهء بنى جوين كه مسلمان شده بودند ، اين فرمان را صادر فرمود كه هر كس نماز را بر پا دارد و زكات بپردازد و از مشركان دورى جويد و خداى و رسول را فرمانبردار باشد و از غنايم خمس ، آن را كه سهم خدا و رسول است ، بپردازد و در اسلام خود پايدار باشد در امان خدا و رسول است و زمين و آب آن از او خواهد بود و سرزمينهايى كه تسليم او شوند در همين حكم است و به اندازهء راهى كه گوسپند از سحرگاه تا غروب مىپيمايد در حيطهء تصرف او خواهد بود . اين فرمان را مغيره نوشت . گويند ، پيامبر ( ص ) براى بنى معن كه از طوايف طيئ بودند ، فرمانى صادر فرمود كه در صورت به پا داشتن نماز و پرداخت زكات و فرمانبردارى از خدا و رسول و دورى جستن از مشركان و پايدارى در اسلام و در امان نگه داشتن راهها ، زمينهايى كه مىگشايند و آبهاى آن در اختيار ايشان خواهد بود و اين فرمان را علاء نوشت و بر صدور آن گواهى داد . گويند ، رسول خدا ( ص ) چنين فرمانى صادر فرمود : به نام خداوند بخشندهء مهربان ، از محمد نبى ( ص ) به بنى اسد ، سلام بر شما باد ، من خدايى را كه جز او خدايى نيست مىستايم ، و بعد شما به سرزمين و آبهاى قبيلهء طيئ نزديك نشويد كه تصرف آبهاى ايشان براى شما روا نيست ، و نبايد كسى به سرزمين آنان وارد شود و كسى كه از اين فرمان سرپيچى كند از ذمه و عهد محمد ( ص ) بيرون است و قضاعى بن عمرو براى اجراى اين دستور قيام كند . [ 1 ] و اين را خالد بن سعيد نوشت ، قضاعى بن عمرو از بنى عذرة و فرماندارشان بوده است . گويند ، پيامبر ( ص ) براى جنادة ازدى و قوم و پيروان او اين فرمان را صادر فرمود كه تا هنگامى كه نماز بگزارند و زكات بپردازند و خداى و رسول را فرمان برند و از غنايم سهم
هامش
[ 1 ] . قضاعى بن عمرو ، به نقل ابن حجر در اصابة ، ج 3 ، ذيل شمارهء 7117 ، يكى از دو عاملى است كه رسول خدا براى بنى اسد تعيين فرموده است و اين موضوع پس از حجّة الوداع بوده است . - م .