آنچه درباره فراش پيامبر صلى اللّه عليه و سلم آمده است
فراش به كسر اول به معنى تشك و چيزى است كه در زير خود - به هنگام خواب - بگسترانند . اين كلمه فعال به معنى مفعول است ، چون لباس كه به معنى ملبوس و كتاب كه به معنى مكتوب است . در اين باب دو حديث آمده است .
- 1 -
( 1 ) على بن حجر ، از على بن مسهر « 1 » ، از هشام بن عروة ، از پدرش عروة ، از قول عايشه براى ما نقل كرد كه مىگفته است : بسترى كه پيامبر صلى اللّه عليه و سلم بر آن مىخوابيد از پوست دباغى شده آكنده از ليف خرما بود . « 2 »
- 2 -
( 2 ) ابو الخطّاب زياد بن يحيى بصرى ، از عبد الله بن ميمون ، از جعفر بن محمد صادق ( ع ) از پدرش محمد بن على باقر ( ع ) براى ما نقل كرد كه مىفرموده است : از عايشه پرسيدند بستر رسول خدا صلى اللّه عليه و سلم در خانه تو چه بود ؟ گفت : پوست دباغى شده آكنده از ليف خرما .
و از حفصه پرسيدند بستر رسول خدا صلى اللّه عليه و سلم در خانه تو چه بود ؟ گفت : عبايى پشمينه كه
هامش
( 1 ) . على بن مسهر قرشى كوفى ، حافظ ، فقيه و محدثى بود كه به سال 189 هجرى درگذشته است . هر شش مؤلف صحاح ، احاديث او را نقل كردهاند .
( 2 ) . اين روايت را محمد بن سعد هم در طبقات ( ترجمهء جلد اول ، صفحهء 462 ) از هشام نقل كرده است . طبرسى در مكارم الاخلاق ، چاپ اعلمى بيروت ، صفحهء 37 و مجلسى هم در بحار الانوار ، جلد شانزدهم ، صفحهء 252 نظير آن را به صورت مرسل آوردهاند .