مىفرمود ، عرضه مىداشت : پروردگارا به نام تو مىميرم و زنده مىشوم - مىخوابم و بيدار مىشوم . چون بيدار مىشد عرضه مىداشت : سپاس خداوندى را كه ما را پس از آنكه ميراند زنده فرمود و بازگشت به سوى اوست . « 1 »
- 4 -
( 1 ) قتيبة بن سعيد ، از مفضّل بن فضالة ، از عقيل بن خالد « 2 » از زهرى ، از عروة ، از عايشه نقل مىكند كه مىگفته است : پيامبر صلى اللّه عليه و سلم همه شب چون آهنگ بستر مىكرد ، هر دو كف دستهاى خويش را جمع مىكرد و سه بار سورههاى اخلاص و فلق و ناس را مىخواند و بر دستهاى خود مىدميد و سپس دستهاى خويش را بر سر و چهره و بخشهاى قدامى بدن خود مىماليد . « 3 »
- 5 -
( 2 ) محمد بن بشّار ، از عبد الرحمن بن مهدى ، از سفيان ، از سلمة بن كهيل ، از كريب ، از ابن عباس براى ما نقل كرد كه مىگفته است : پيامبر صلى اللّه عليه و سلم هرگاه مىخوابيد و خوابش محكم مىشد با دهان نفس مىكشيد و اين عادت آن حضرت بود . چون بلال مىآمد و فرا رسيدن وقت نماز را اعلام مىكرد ، رسول خدا صلى اللّه عليه و سلم برمىخاست و بدون اينكه وضو بگيرد نماز مىگزارد . « 4 »
هامش
( 1 ) . اين حديث را هم ابو داود به شماره 5049 در سنن ، جلد چهارم ، صفحهء 311 خويش آورده است . شيخ صدوق هم در ثواب الاعمال و مرحوم مجلسى به نقل از آن در بحار الانوار ، جلد هفتاد و شش ، صفحهء 219 آوردهاند .
( 2 ) . عقيل ، از حافظان به نام قرن دوم كه خود صاحب و مؤلف كتاب است و به سال 140 هجرت درگذشته است .
هر شش مؤلف صحاح از او نقل حديث كردهاند براى اطلاع بيشتر به ميزان الاعتدال ، جلد سوم ، صفحهء 89 ذهبى مراجعه فرماييد .
( 3 ) . همين حديث را هم ابو داود ذيل شماره 5056 در سنن ، چاپ محمد محيى الدين عبد الحميد ، مصر ، بدون تاريخ ، جلد چهارم ، صفحهء 313 آورده است .
( 4 ) . برخى از اهل سنت را عقيده بر اين است كه خواب ، وضوى پيامبر ( ص ) را باطل نمىكند كه هر چند چشم آن حضرت مىخوابد ، دلش نمىخوابد و اين موضوع را از ويژگيهاى ايشان مىدانند . بخارى هم اين حديث را به صورت مفصلتر در كتاب وضوء باب تخفيف وضو در صحيح ، چاپ اميريه ، جلد اول ، صفحهء 36 آورده است .